038

Yenthe

Savonds pakte ik het boekje en ging naast Gregory zitten op de bank. Lieve Gregory en Yenthe, dit stukje is speciaal voor jullie samen geschreven. Ik weet dat mijn einde nu elk moment kan zijn en ik geloof dat het goed is om deze wereld te verlaten weg van de pijn. Alleen kan ik niet gaan omdat ik jullie geen pijn wil doen dus lieve schatten jullie moeten echt blij en gelukkig verder leven zoals het liedje van marco borsato weetje wel DOE WAT JE ALTIJD DEED TOEN IK ER NOG WAS..WANT IK BELEEF ALLES MET JOU IK BEN DICHT BIJ JE EN WAAK OVER JULLIE EN ALS JE ME ZOEKT IK ZAL ER ALTIJD ZIJN. Echt waar ik zal er altijd zijn in jullie hart laat je leven niet verder leiden door pijn en verdriet. Gregory speciaal voor jou : Jij leeft nu waarschijnlijk niet waarschijnlijk ben je down en gaat alles wat er gebeurd langs je heen omdat je me mist maar ik wil dat je doorgaat open je hart zoek een nieuwe liefde en leef. Yenthe: En jij gaat verder met je leven en zal een ander helpen die pijn heeft, maar vergeet je zelf niet huil niet alleen laat je troostte en ik weet daar de perfecte persoon voor als jullie dit niet samen lezen zoek elkaar op en vind elkaar. En tot slot mijn sterven heeft een doel zoals ik al vaak gezegd heb en omdat doel te vinden moet je door die verdediging heen gaan en als je het doel gevonden heb schiet die bal er dan in en LEEF. Ik hou van jullie een dikke kus Sarah.


Beiden bleven we stil en huilde we geruisloos `Ik ga naar mijn bed` mompelde ik Gregory keek me even aan en knikte toen `Welterusten` ik kroop onder de dekens en liet mijn tranen op de vrije loop waarom heeft ze altijd gelijk? Na een halfuurtje hoorde ik voetstappen op de trap die stil bleven staan bij mijn kamer langzaam opende Gregory de deur en ging nietszeggend naast me liggen onder de dekens. Zijn warme lichaam brandde tegen de mijne en een grote frons kwam op mijn gezicht toen ik kriebels in mijn buik voelde. `Ik wil niet praten` mompelde ik zachtjes even keek hij me aan `Ik ook niet ik wil alleen maar bij je zijn` ik reageerde niet maar kroop toen tegen hem aan samen huilde we zonder een woord te zeggen en het voelde goed en ik wist het zeker van af morgen kon ik alles weer aan.

Reactiooon