De normale gang van zaken..

De volgende dag mocht Remus de Ziekenzaal verlaten en ging opeens een stuk meer met Hermelien en Lily om. Dat verbaasde Hermelien natuurlijk helemaal niks, maar Lily had haar vraagtekens erbij. Remus praatte alleen nog met James en Peter, maar Sirius negeerde hij helemaal. Sirius deed wel de nodige pogingen om zijn excuses aan te bieden en deed extra aardig tegen hem, hij haalde zelfs ingrediënten voor de toverdrank die ze moesten maken voor hem. Maar Remus negeerde hem nog steeds. Hermelien vond het zijn verdiende loon en Lily genoot er zelfs van aangezien ze Sirius sowieso al niet kon uitstaan.
‘Hoe zit het nu tussen jou en Remus?’, vroeg Lily tijdens de lunch toen ze met z’n tweeën aan tafel zaten. ‘We hebben twee keer gezoend’, antwoordde Hermelien blozend en Lily kreeg een grijns op haar gezicht. ‘Dus jullie zijn al bijna officieel!’, riep Lily. De blikken van andere leerlingen gingen hun kant op. ‘Niet zo hard’, fluisterde Hermelien blozend terwijl ze nog roder aanliep. ‘Ik snap wat je in hem ziet hoor, hij is inderdaad leuk, lief, knap en gewoon alles wat een jongen moet hebben’. Hermelien knikte en keek op toen Remus naast haar kwam zitten en een arm om haar heen sloeg. Op dat zelfde moment kwamen de drie vriendinnen van Lily bij hun zitten, Ashley, Amy en Mandy. Mandy keek Hermelien vuil aan toen ze zag dat Remus zijn arm om haar heen had. ‘Hey meiden!’, zei Lily vrolijk. ‘De roddels kloppen dus dit keer wel’, zei Ashley vrolijk, Amy giechelde om haar opmerking en Mandy keek alleen maar nog bozer. ‘Dat kan wel wat vrolijker hoor Mandy!’, zei Amy terwijl ze Mandy in haar zei porde met een ellenboog. ‘Hmph’, was het enigste geluid dat uit haar kwam en Amy draaide haar met haar ogen. ‘Ze is jaloers, omdat ze Remus al leuk vind sinds we naar Zweinstein gaan’, fluisterde Ashley in Hermelien d’r oor. Hermelien wist niet goed wat ze moest zeggen dus knikte alleen maar. ‘Hebben jullie het al gehoord?’, zei Amy opgewonden, ‘dit jaar wordt er een kerstbal georganiseerd! En de jongens moeten de meiden meevragen!’. Hermelien keek meteen naar Remus die naar haar knipoogde. ‘Ga je met mij mee naar het bal?’, vroeg toen. Hermelien gaf hem een kus op zijn mond en dat was antwoord genoeg. Mandy die rood aanliep stormde de Grote Zaal uit en Remus kreeg een schuldige uitdrukking op zijn gezicht. ‘Maak je geen zorgen, Rem, ze draait wel weer bij’, zei Lily met een glimlach.
De rest van de dag verliep rustig, maar nog wel met pogingen van Sirius die het probeerde goed te maken met Remus. Remus daar in tegen nam zijn excuses nog steeds niet aan. ‘Remus, jullie zijn zulke goede vrienden’, begon Hermelien toen ze samen buiten zaten en alle lessen van die dag waren afgelopen. ‘Neem asjeblieft zijn excuses aan, oké? Hij heeft echt een enorm schuld gevoel’. Remus glimlachte naar haar, ‘normaal ben ik niet zo gemeen, maar Sirius verdiend het om zich echt een keer goed schuldig te voelen over zijn daden, maar ik neem zijn excuses deze week nog aan’, eindigde Remus zijn zin en zoende Hermelien toen.