Dear diary... #01

Liefste dagboek,
die gemene bitches hebben me vandaag weer uitgelachen,
ik weet echt niet hoe ik dit nog langer kan volhouden?
Alles heb ik al geprobeerd, echt alles maar ze
laten me echt niet met rust. Oké, ik ben lelijk, moddervet
& ik lijk op een varken. Maar dat hebben ze me al vaak
genoeg gezegd, ik weet het nu zelf ook al. Ik haat mezelf
echt zo hard,dagboek. Waarom kan ik nu niet gewoon normaal zijn
net zoals alle andere meisjes?

Ik sloot mn dagboek, deed het hartvormige slotje eraan en stopte het terug helemaal onderaan in de lade van mn bureau waar ik het al jaren verstopte. Ik wou niet dat iemand er achter zou komen dat ik gepest word. Als mn ouders er zouden achter komen, zouden ze naar de directeur stappen en dat zou alles alleen nog maar erger maken. Ze zouden me echt niet zomaar met rust laten, alleen maar als ik even perfect ben als hen. Want zij zijn echt perfect met hun barbieblonde haren, perfecte en superbruine lichamen. Iedereen wil op hen lijken. Ook ik, trouwens, dan zou het gepest ophouden en zou ik bij hun populaire groepje houden
-eindelijk-. Misschien zal ik er ook bijhoren,dacht ik in mezelf als ik hard genoeg sport dan zal ik vanzelf vermageren. Ik zal straks 3km lopen, dan zullen er toch al een paar gram afzijn?