012.

Amber Nathalie Hendricks (ScotlandYard)

Geïrriteerd gooide ik mijn raam open en leunde naar buiten.
"Kijk wie je net wakker gemaakt hebt. De boze draak genaamd Amber. En ze heeft nu een verschrikkelijk ochtendhumeur," snauwde ik naar de twee daar beneden.
Mathilde schrok zich een hoedje. Ook de jongens leken te schrikken van mijn plotse uitval. Net goed. Dan moesten ze maar leren fluisteren als ze iemand beledigden. Ik deed net mijn mond weer open om hen toe te snauwen dat ze moesten vertrekken, toen Harry heel nonchalant met zijn handen in zijn zakken erbij kwam staan.
"Dudes, ze is geen draak. Ze is eerder de prinses" siste hij zacht naar zijn twee vrienden.
Daarna richtte hij zijn blik op naar mij. Ik voelde me wel gevleid door zijn opmerking en kon een kleine glimlach niet bedwingen.
"Sorry, ze hebben een brilletje nodig," grinnikte hij met die zwoele stem van hem.
Ik slikte en haalde mijn schouders op.
"Kom even naar beneden, allebei. Dat praat makkelijker,"
Ik keek even naar Mathilde die door het andere raam leunde. Ze knikte even kort. Snel sloot ik het raam weer, glipte in mijn slippers en liep de trap af achter Mathilde aan. Voorzichtig duwde ik de glazen schuifdeur open. We sleepten twee tuinstoelen naar het hek en gingen erop staan. De drie jongens deden aan de andere kant net hetzelfde. Ze konden het niet laten om even naar ons te gluren. Ik droeg niet meer dan een shortje en een ietsje te klein topje van Hello Kitty als pyjama. Ik zag Harry grijnzen toen hij mijn navelpiercing opmerkte.
"Sexy," grinnikte hij.
Even moet ik mezelf in bedwang houden om niet door zijn krullen te strelen. Ze lonkten zo verleidelijk naar me. Net als zijn mooie groene ogen en zijn uitnodigende lippen. Zo van dichtbij, in het ochtendlicht, zag hij er verdomd lekker uit. Haastig keek ik weg. Amber, hou je gedachten nu eens voor één keer in toom!
"Dus, wat hoorde ik daar van een cruiseschip?" vroeg ik dan maar luchtig.
"Wel, we wilden jullie uitnodigen voor de cruise vanavond. Althans, we wouden Mathilde uitnodigen, maar we zullen haar huisdier-draak erbij moeten nemen,"
Ik schrok even toen Harry Louis hard tegen zijn achterhoofd sloeg. Niall schudde grinnikend zijn hoofd. Mathilde kwijlde over hem heen als een dolle hond, maar dat leek hij niet door te hebben. Of hij negeerde het gewoon, dat kon ook.
Ik draaide me weg van Louis, waardoor ik weer naar Harry keek. Die glimlachte, waardoor zijn kuiltjes verschenen, en leunde op het hek.
"Jullie zijn dus een boyband?" vroeg ik om toch maar iets te zeggen.
Hij knikte.
"Ja, we hadden allevijf apart auditie gedaan voor X-Factor vorig jaar. Maar op bootcamp werden we geweigerd. En toen heeft de jury beslist ons samen te zetten en er een groep van te maken," legde hij trots uit.
Ik beet hard op mijn tong om geen gemene opmerking te maken en knikte alleen maar. De zon kwam steeds verder op en deed de omgeving in een mooie gloed baden. Maar ze warmde nog niet, waardoor ik kippenvel kreeg.
"Heb je het koud?" vroeg Harry toen hij het zag.
Ik knikte kort en wreef even over mijn bovenarmen. Haastig trok hij zijn sweater van Jack Wills uit en stak die naar me uit. Aarzelend nam ik hem aan.
"Maar...?" vroeg ik fronsend.
"Bah, ik red het wel. En ik krijg hem vanavond wel terug," zei hij grijnzend.
Dankbaar trok ik de warme sweater over mijn hoofd en glimlachte naar hem. Ondanks dat het hier enorm warm werd overdag, waren de nachten betrekkelijk koud. Plots riep een stem vanuit het huis dat de jongens naar binnen moesten komen voor het ontbijt.
"Liam is een echte keukenprinses," grinnikte Louis, waarna hij van de stoel sprong en naar binnen liep.
Niall en Harry volgden al snel, na ons uitgebreid gedag gezegd te hebben. Ik glimlachte even naar Mathilde, die grijnzend naar de sweater keek.
"Oh, shut up," zei ik voor ze haar mond kon opendoen.
"Ik zei toch niks,"
"Je dacht het wel!"
Ik liep voor haar uit naar binnen. Ze lachte en huppelde achter me aan. Misschien vielen ze nog wel mee. Behalve Louis dan.