032

Gregory

Geruisloos verlieten de tranen mijn ogen, het was goed om dit te lezen daar was ik zeker van maar de wond werd groter en groter en de pijn werd des te ondraaglijker ik hoopte dat dit alleen maar een emotioneel boek was en dat ik straks de laatste bladzijde zou lezen waar op stond de dokters maakte een fout, of ik ben genezen. Die hoop had ik ook gehad toen ze ziek was en nu voelde ik me weer zo, en ik wist dat straks alles leeg zou zijn veel leger maar stoppen met lezen kon ik niet want het verhaal is nog maar net begonnen.

Gisteren voelde ik me goed alsof ik niet ziek was, geen pijn en geen zorgen had op dit moment. Altans dat dacht ik tot dat ik mijn moeder aan de telefoon kreeg die heel koeltjes reageerde op het bericht ik leek op haar ik toonde ook haast geen emoties, en het liefst wilde ik nu door de telefoon schreeuwen `Hallo ik ga sterven weetje wel je eigen dochter` maar ik hield mij in en voelde voor het eerst de tranen over mijn wangen lopen, zo voelt het dus voor Greg en Yenth. En hoewel ik ook niet heel de dag er aan herinnert wil worden is het ook niet prettig als iemand doet alsof er niets aan de hand is. Op dat moment heb ik besloten om mijn leven te beteren en heb ik Gregory en Yenthe gebeld samen waren ze gekomen en hadden ze naar mij geluisterd. Ik had ze eerlijk verteld dat ik het nog niet echt geloofde en ook niet wilde geloven, ze waren het met me eens geweest en we hadden het onderwerp laten varen door lekker met elkaar te praten over de dagelijkse bezig heden. Het viel me op dat Yenthe en Greg vaak op dezelfde lijn zaten qua gedachtes en ik hoopte van ganse harte dat ze elkaar niet alleen zouden laten na mijn dood. Yenthe had aan het eind lachend gezegd `Ik laat jullie nog even samen` en verliet de kamer. Gelijk toen ze weg was was hij naast me komen liggen en had hij me in mijn armen genomen. Zonder wat te zeggen waren we samen in slaap gevallen. De volgende dag had ik hem zien staan discussiëren met de dienstdoende arts en even later kwam hij binnen. `Je mag thuis verzorgd worden zolang het kan zodat je je eigen spullen om je heen hebt en vooral mij` had hij grijnzend gezegd. En nu lag ik dus in bed terwijl als ik goed kijk Gregory vredig ligt te slapen. Ik hou van hem dat is één ding wat zeker is en alle liefde die nog in mij zit die gaat hij krijgen. Xxx Sarah