029

Yenthe

We zijn nu drie weken later en Gregory loopt al door het huis heen wel met zijn krukken maar het scheelt mij een hoop werk en gezeur. Hij heeft mijn studieschuld betaald en ik heb mijn flatje opgezegd en woon nu hier, werk heb ik nog niet gevonden maar volgens Gregory hoef ik me daar niet druk over te maken. Toevallig is Gregory tot eind van de middag weg dus heb ik nog een paar uurtjes voor mezelf ik had besloten om de spullen van vroeger eens uit te gaan zoeken aangezien die allemaal hier op zolder staan daarna wilde ik het huis een flinke schoonmaak beurt geven en vooral de kamer van Gregory want het was wel te zien dat daar niet echt opgeruimd werd. Ik besloot maar om met de zolder te beginnen ik nam plaats in een oude stoffige stoel toen ik een album vol kinderfoto's zag liggen. Met een glimlach bladerde ik er doorheen, de goede oude tijd zoals mijn oma zou zeggen. Toen ik na 2 uurtjes alles netjes had gemaakt op zolder nam ik een doos met spullen mee naar mijn kamer die ik later nog wilde uitzoeken. Eerst de kamer van Gregory maar de kast stond half open en zijn kleren lagen overal maar toen ik het 2e deel van de kast opende zag ik netjes opgevouwen stapeltjes kleding. Een steek ging door mijn hart heen toen ik al de kleren van Sarah zag hangen. Snel deed ik de ene deur dicht en begon de kleding van Gregory op te vouwen. Met een zucht plofte ik op het bed neer en liet mijn blik over de nachtkastjes gaan de één was van Sarah en de andere van Gregory. Toch een beetje nieuwsgierig opende ik het kastje van Sarah haar parfum en andere sieraden lagen in de laadde ook een mooi klein leren boekje waarop met sierlijke letters stond geschreven Diary. Ik slikte en opende met trillende handen het boekje

Dit boekje heb ik geschreven voor degene die mij dierbaar zijn dus voor mijn allerliefste Gregory en mijn Lieve zusje Yenthe. Ik hoop jullie hier geen pijn mee te doen maar juist te bemoedigen. Ook zullen jullie lezen hoe ik me voelde tijdens dit ziekbed. Als je het niet wil lezen moet je het niet doen. Maar als je dit boekje vind laat het Gregory of Yenthe ook lezen. Heel veel liefs en kusjes Sarah.

Stond er op de eerste bladzijde geschreven. Ik mocht het dus lezen maar durfde ik het wel. Kon ik haar niet beter gewoon vergeten om dan niets meer van de pijn te hoeven herinneren die haar sterven met zich mee bracht?

Reactieee?