027

Yenthe

Onderweg naar mijn werk dacht ik nog na over vanochtend.Ik had het moeilijk gehad toen hij zijn droom vertelde, een droom die hij nooit zou kunnen realiseren. Diep in mijn hart hoop ik dat hij nog een nieuwe liefde mag vinden, al zou ik het vreselijk vinden om hem te zien met een ander toch verdiend hij het dat zijn droom werkelijkheid word want als er één een kinderwens heeft is hij het wel hij zou er alles voor opgeven. Maar nu heeft hij niets meer geen liefde meer en geen dromen.

Als ik mijn auto parkeer loop ik de winkel binnen waar ik werk. Als ik binnen kom word ik niet eens gegroet door mijn baas maar ik probeer mij er niet aan te storen. `Yenthe kan ik je even spreken?` verbaasd kijk ik achter om en ik zie dat hij me gevolgd is `Ja is goed` Ik volg hem naar een lege ruimte en kijk hem vragend aan. `Nu jij met die Voetballer gaat..` `Huh ik ga niet met Gregory hij is mijn zwager` zeg ik terwijl ik mijn wenkbrauwen frons. `Het maakt niet uit ik wil geen bekende Nederlander als werknemer.` `Waar slaat dat nu weer op u weet toch dat hij voetballer is dat heeft niets met mij te maken` `Ja wel jij bent voorpagina nieuws` `Ja dan weet ik niet wat voor kranten u leest hoor niet degene met het echte nieuws` zeg ik gefrustreerd. `Het maakt niet uit je bent ontslagen` roept hij boos uit. Verbaasd laat hij mij achter en even later loop ik teleurgesteld de winkel uit en rij als een gek terug naar huis. Boos sla ik de voordeur achter mij dicht en wil naar boven rennen. `Yent alles goed` hoor ik Gregory roepen. Ik kan het niet maken om nu jankend boven te gaan zitten dan word hij gek dus loop ik de kamer in waar tot mijn grote schrik heel de selectie van Ajax zit. Snel veeg ik mijn tranen weg en zet een grote fake glimlach op. `Wat is er` Gregory kijkt me geschrokken en hulpeloos aan. Ik weet dat hij nu het liefst op zou springen om even samen met mij te praten maar aangezien hij verre van mobiel is gaat het niet lukken. `Niets` mompel ik en ga snel verder op een ander onderwerp. `Willen jullie wat drinken?` en terwijl ik het zeg zie ik dat iedereen een vol glas voor hun neus heeft staan. `Eh sorry ik bedoel iets eten?` Iedereen kijkt me vol verbazing aan en bedankt mij dan vriendelijk. Beschaamd loop ik de keuken in en laat me op een stoel zakken. Zo blij als dat ik vanochtend was om eindelijk weer te gaan werken om even iets anders te doen zo rot voel ik me nu. `Yent kom is gezellig hier zitten` zuchtend sta ik op en neem plaats in de woonkamer. Iedereen heeft door dat er iets mis is maar niemand zegt er iets over alleen Gregory probeert door middel van oogcontact te weten te komen wat er gebeurt is maar stug schud ik mijn hoofd. Als ze weg zijn dan praat ik wel.

Reactie's
Tankyou dat jullie het nog niet saai vinden ik probeer nu echt nog veel te schrijven maar ik ga morgen avond weg. Maar ik moet eerst nog werken tot 6 ik hoop dat ik dan nog even wat kan schrijven maar ik heb ook nog geen tas ingepakt... Anders tot over 5 weken weer met een deeltje maar ik denk dat er nog wel iets komt ik ga mijn best doen in iedergeval als jullie dan jullie best doen op de reactie's