022

Gregory

Thuis aangekomen liet ik me met behulp van Yenthe op de bank zakken. `Wil je wat drinken?` vermoeid schudde ik mijn hoofd. Ze nam plaats tegenover mij en bestudeerde mij goed. `Greg het word tijd voor een goed gesprek` `Toe maar` mompelde ik onverschillig. `Nee serieus, dit is allemaal mijn schuld als hij nu niet opgepakt word dan ga ik naar hem toe en als hij stopt met jou lastig vallen en ik moet daarvoor terug bij hem gaan wonen dan doe ik dat je..` boos onderbrak ik haar `Doe normaal man die gast is gestoord dat jij er pas laat ben achter gekomen kan je ook niks aan doen` verdrietig kijkt ze me aan `Maar hij verpest je carrière` `Nauw en mijn leven is toch al verpest dus wat maakt mij mijn carrière dan nog uit?` `Dat mag je niet zeggen Greg je moet blij wezen dat jij nog leeft en zoals Sarah zij er is een reden geweest dat zij moest sterven zoek die reden dan` ze keek me bemoedigend aan maar ik schudde boos mijn hoofd `Nee dat heeft ze fout gehad ik ga slapen` zo goed als ik mezelf kon omdraaien draaide ik me om en sloot mijn ogen. Ik hoorde nog vaag hoe yenthe de trap op liep en viel toen in slaap.

Yenthe

week later

Gregory zit nu al een week thuis en je word echt niet goed van hem, alleen maar sacherijnig en onverschillig over alle dingen in het leven. Hoewel hij vandaag vriendelijk goede morgen zij. `Greg laat mij je even helpen met douchen vandaag` en ik kijk hem vriendelijk en toch heel dwingend aan. En tot mijn grote verbazing zegt hij alleen maar `Ja is goed` Hij had heel de week nog niet gedoucht en niet dat hij nu stonk maar fris was het wel. Hij had zichzelf zo goed als hij zelf kon wel gewassen elke dag maar zo bewegelijk is hij nog niet. In zijn boxer hielp ik hem op een stoel die ik speciaal voor hem onder de douche had gezet. Het kostte hem veel inspanning om zijn ogen open te houden wat alweer verklaarde dat hij niet veel geslapen had vannacht. Toen hij eindelijk klaar was hielp ik hem uit de stoel en wikkelde een grote handdoek om hem heen. Als een klein jongetje stond hij bibberend tegen mij aan zachtjes wreef ik hem droog en hielp hem in zijn trainingsbroek en badjas. `Zo en nu kan je beter lekker gaan slapen` ik duwde hem in de rolstoel naar de woonkamer en pakte de dekens en een kussen en legde die op de bank. Ik stopte hem lekker in en streelde hem over zijn hoofd alsof ik zijn moeder was. `Ga maar lekker slapen roep maar als je iets wilt hebben en waag het niet om het zelf te gaan proberen` te moe om een weerwoord te geven knikte hij langzaam. `Dankjewel Yenth voor je geduld ik ben volgens mij net een opstandige puber` met een glimlach gaf ik hem een zacht kusje op zijn hoofd. `Daar heb je Familie voor he.` IJverig ging ik aan de slag om de keuken schoon te maken terwijl ik af en toe een blik wierp op gregory. Hij had nu te veel tijd om na te denken en dat was funest voor zijn herstel want hij ging er niet beter op uit zien.

Reactieeeeeees:D:D