The dark fairy world 17

little wonder
je had al dagen niemand gezien. je voelde je uitgeput en had grote honger en dorst. Vita was je ook al kwijt nadat je het boek inbrand had gestoken dus tot je grote verdriet dacht je dat ze verbrand was. je jurk zat vol met schueren en overal zat je onder de schramen. je was al zo vaak gevallen dat je de tel kwijt was. je zag geen hand voor ogen. je stompelde van stam naar stam. je hield je vast aan takken tot er 1 afbrak en je viel. je had de kracht niet meer om op te staan. als je niet snel iets kon drinken ging je dood. je voelde je zo zwak. waarom moets je nu zo nodig weglopen? je wist het niet. je begon vele woorden te mompelen waarvan je betwijfelde of ze wel bestonen. al 2 dagen achter elkaar zag je witte lichtje verschijnen en weer verdwijnen. eerst dacht je dat het Vita was. je sloot je ogen. licht drong door je oogleden. je wou dat het ophield maar het licht bleef aanhouden. je voelde dat er iets aan je haar zat. nee, het is Vita niet. zei je tegen jezelf. toch bleef het aan je haar trekken. je voelde een druppel op je lippen. je opende met moeite je ogen. eerst was het lichtje nogal vaag maar toen kon je een duidelijke vorm onderschijden van al het duister. de pixie goot wat water dat op een blad lag je mond in. het lichte vocht verspreide zich door je lichaam. je voelde je weer beter.

jij: bedankt Vita

en je glimlachte. dat had je al een eindje niet meer gedaan.