The dark fairy world 14

runaway
Capicorn was een erg stil iemand. ze zei absoluut niet veel. waarschijnlijk omdat jullie ook niks zeiden. Vita zat weer met grote ogen naar het vuur te kijken. ze hing zover voorover dat ze bijna van je schouder viel. je keek even niet en...

Vita!

ze vloog naar het vuur. even dacht je dat het gedaan was maar Capricorn griste ze snel weg.

Capricorn: je moet beter opletten.

dankbaar nam je ze over van Capricorn.

jij; VIta, pas toch op.

ze boog haar hoofdje waardoor haar haar over haar gezicht viel.

jij: zeg! met een gordijn voor je gezicht te maken kom je er niet onderuit hoor! je kon dood zijn!

WYlin: Morgan rustig! ze is nu eenmaal een pixie.

je zuchtte, legde Vita in je jurk en daar bleef ze dan de rest van de avond, tenminste tot dat dat ene gebeurde. zomaar uit het niets sprongen een groep wolven uit de struiken. jij, WYlin en Capricorn sprongen op. even bleef het stil tot een wolf, die er behoorlijk uitgehongerd uitzag, naar voor sprong. je ontwijkte de bek met messcherpe tanden. toen schoten alle andere wolven ook op jullie af. verschrikt viel je achterover in de duisternis. je hoorde het gerom van de wolven en zag het vuur zwakjes flakkeren tot het uit ging en overal verschenen gele ogen.

jij: Wylin?! Capricorn?!

wegwezen!

jij: WAT?!

WEGWEZEN!

je voelde iets aan je haar terekken. VIta wilde je duidelijk maken dat je moest weglopen. snel stond je op en rende samen met Vita dieper het bos in.