The dark fairy world 13

Capricorn
je voelde je nog steeds ongemakkelijk. je zat met je knieën opgetrokken en je armen eromheen geslagen aandachtig te luisteren. je hoorde het knetteren van het vuur, het gefluister van de bomen en af en toe ook eens krakende takken. je zag ook vanalles: het vuur, kleine lichten en de bladeren die door de wind alle kanten werd uitgeblazen, maar het wezen dat jou in de gaten hield zag je nooit. Vita lag in je jurk en liet af en toe haar licht wat feller schijnen. ze vredig lag ze daar te slapen. een kleine glimlach verscheen op je mond. het vuur ging opeens uit en vita werd wakker.

jij: Wylin?

Wylin: ben ik niet!

jij: ik zei toch dat iets ons in de gaten hield!

WYlin: ja! nu geloof ik je!

toen schoot het vuur weer aan en hoog de lucht in. aan de rand van de kleine open plek stond nu een jonge vrouw. lange zwarte haren, grijze ogen, een lange jurk, en een kleine schildering op haar linker schouder. Vita vloog op en verstopte zich in je haren. de vrouw glimlachte.

?: Capricorn

jij: Morgan

ze glimlachte weer.

Capricorn: mag ik erbij komen zitten

jij: van mij mag je.

je zag WYlin bedenkelijk kijken.