The dark fairy world 6

little dear
je werd wakker, maar niet van de zon. die kwam niet door de bladeren van de bomen heen. vermoeit stond je op. je keek in het rond, bomen, boeken, struiken. dat was waar, je was verbannen. je stond op en raapte ook je boeken op. je stapte een eindje maar het gewicht van de boeken dwong je weer te gaan zitten. je was al zo ver gewandeld dat de zon nergens meer kon schijnen. dit was het donkere gedeelte. na een tijdje raapte je je boeken weer op en snlde weer verder. in het donkere bos zag je langzamerhand geen hand meer voor ogen. je zette je alweer neer. je dacht dat je het je verbeelde maar een klein lichte zoemde om je heen. je hield je stil en toen greep je het. jo opende je handen en je zag een klein lichtblauw elfje. wat een schatje: puntige oren, donkere ogen en lang zwarte haar. je vloog op en landde op je schouder waar het met haar beentjes begon te schudden. je besloot het kleine lievertje Vita te noemen. je raapte je boeken weer op maar deze keer had je meer moeite. het kleine elfje vloog naar de stapel en pakte er de helft van. zo vloog ze naast je verder...