014

Yenthe

`Wil je me vasthouden` zegt Gregory beschaamd en veegt zijn tranen van zijn wangen. Ik glimlach lief en sla mijn armen om zijn middel en leg mijn hoofd tegen zijn borst zijn hart klopt snel en ik voel hem zachtjes in mijn nek snikken. Na een tijdje laat ik hem los en samen lopen we naar beneden als ik de deurbel hoor gaan. `Verwacht jij nog iemand?` en ik kijk gregory aan hij schud zijn hoofd `Nee en ik wil ook niemand zien ook` antwoord hij. Ik knik en loop naar de deur als ik de deur open valt mijn mond open van verbazing `Wat doe jij hier marco` zeg ik boos. `Ik wil je terug lieve Yenthe jij bent mijn leven zonder jou kan ik niet` hij haalt een bos rozen achter zijn rug vandaan. Ik zucht diep en schud dan mijn hoofd `Nee ik hoef jou niet meer terug nooit` zijn gezichtsuitdrukking veranderd van gekwetst en oprechte spijt naar boos hij staat met een ruk op en pakt me bij de keel `Blijf van me af sukkel` zeg ik met een snerpende stem die hapt om adem `Zeg dat je van me houd slet` sist hij in mijn gezicht. Boos schud ik mijn hoofd `Nooit ik sterf nog liever dan dat ik dat moet zeggen` zijn handen klemmen zich nog meer om mijn nek heen en ik voel hoe het bloed uit mijn gezicht wegtrekt. Mijn hoofd word zwaar en mijn ogen beginnen te draaien in mijn oogkassen. `Help` fluister ik zachtjes `Hij hoort je niet en zal ook jou nu verliezen` en hij verstevigd zijn greep om mijn nek.