Preface
| Preface |
Yléa Maelle Smith
"Misschien is het hier te laat voor, maar....." Stamelde hij. Zijn ogen werden waterig en zijn hoofd had hij zachtjes omlaag gebogen. Zijn glimlach, waardoor er steeds van die schattige kuiltjes in zijn wangen ontstonden, had plaats gemaakt voor een betraand gezicht. Je kon aan hem zien dat hij spijt had en diep vanbinnen wilde ik mijn hart volgen en hem vergeven. Maar deze keer overwon mijn verstand, ik had hem immers al eens vergeven, toen zei hij ook dat hij het nooit meer zou doen. Allemaal bullshit, want kijk nog geen twee maand later en hij zit hier weer op zijn knieën te smeken om hem te vergeven. Stiekem vond ik het wel een grappig zicht, hij had zijn broekspijpen opgetrokken tot net boven zijn knieën en met zijn handen op zijn schoot zat hij verwachtingsvol naar me te kijken. En dan pas had ik de moed gevonden om te zeggen dat het te laat was en dat het voorgoed gedaan was tussen ons. "Yléa alsjeblieft, vergeef me....." Lichtjes begon hij te snikken en zijn stem klonk gebroken. Ik verliet zijn huis en hoorde hem nog vaag mijn naam roepen. Ergens wilde ik terug naar binnen gaan en hem zeggen hoeveel ik van hem houd, maar ik kan niet leven met iemand die mij bedriegt.
-
Bedankt voor de abo's! Reactie's en kudo's zijn altijd welkom! Love you! <3
Reageer (7)
Liam in en verhaal is een perfect combinatie. ^^
1 decennium geledenJe hebt er alvast een nieuwe abo bij. Snel verder! <3
Awesome ;d
1 decennium geledensnel verder !