Deel 214

Nick Pov.

Ik heb de opdracht gekregen om Mike te vertellen dat de clip nog wel een tijdje uitgesteld zal moeten worden. Gaby belt Kirsten om het te vertellen. Ze waren namelijk al vrienden dus ze had haar nummer al. Kevin en Lies regelen de tickets en Joe zoekt uit waar Relinde's vader en zus wonen. Dat is nog een hele klus, omdat de site waarop je dat kan vinden helemaal in het nederlands is. Door Coco en Relinde kennen we wel wát nederlands, maar nog niet lang niet genoeg om hele sites te kunnen vertalen. Ik pak de telefoon en toets Mike's nummer in. Een paar keer de toon en dan Mike's stem klinkend door de hoorn. 'Hallo, Mike hier?' 'Hé Mike! Met Nick. Nick Jonas.' 'Hé Nickieboy! Wat is er loos? Oh, nu ik je toch aan de telefoon hebt, ik moet je even iets melden. Morgen ga ik voor 2 maanden op een plotselinge reis. Dus dat betekent dat de clip zolang moet worden uitgesteld óf dat ik je iemand anders aansmeer. Die is dan natuurlijk niet zo goed als mij, dat is wel duidelijk!' Een bulderende lach klinkt er doorheen. 'Dat is super! Ik wou je namelijk net vertellen dat we de clip moesten uitstellen vanwege privéredenen! Bedankt, man!' Ratel ik en ik hang op zonder op antwoord te wachten. Klus geklaard! Laat ik nu Joe maar even gaan helpen; zijn klus is vast heel wat moeilijker. Ik loop de kamer uit, maar dan bedenk ik me. Ik ga deze tijd besteden om bij Gaby te zijn! Daar van word ik zeker helemaal vrolijk. Ik loop verder naar de kamer waar Gaby de nacht had doorgebracht. Tot mijn grootste teleurstelling hoor ik Joe en Gaby praten. 'Wat is er met Nick?' Hoor ik haar vertwijfeld zeggen. 'Je gaat me toch niet vertellen dat je niets door hebt, toch? Kom op zeg! Hij geeft alsmaar signalen door! Iedereen ziet het dírect.' Joe's stem klinkt bijna spottend. Natuurlijk bedoelt hij het niet zo, het is een goede jongen, maar toch had hij dat wel ietsje subtieler kunnen brengen tegen zo'n fijne dame. Dan pas dringt het tot mij door dat Joe op het punt staat om Gaby over mijn gevoelens te vertellen. Ik twijfel geen moment en gooi de deur open. Joe en Gaby kijken me geschrokken aan, maar Joe herstelt zich te snel. 'Hé, kijk! Daar hebben we Nick. Dat is nog eens toeval.' Zegt Joe aangevend. Het valt erg op dat hij een hint door aan het geven was aan Gaby, maar daar gaat ze tot mijn grote genoegen niet op in. 'Joe, heb je het adres al?' Joe knikt. 'Jep, en ik heb ook een landkaart uitgeprint waar het op aangegeven staat.' 'Goed werk, Joe.' Zeg ik met een korte grinnik die wel wat eng klinkt. 'Aah, het is twaalf uur. Kevin en Lies kunnen ieder moment terug komen met de tickets.' En inderdaad, tien minuten later horen we de achterdeur dichtslaan. Meteen lopen ze op Joe's geroep af dat ze hier heen moeten komen en of ze de tickets hebben. 'Jongens, hup! Inpakken! Over 2 uur precies gaat het vliegtuig! Het is ook nog 1 uurtje rijden en ongeveer een half uur inchecken en alles. Snel!'