010

Gregory

Met mijn ogen nog half dicht liep ik naar beneden om 10:00 werd Sarah thuis gebracht Yenthe was al waker en had zich netjes aangekleed ik zelf had een zwarte broek aan met een zwarte blouse de kleur van mijn stemming. Zenuwachtig zaten we nu samen op de bank klokslag 10:00 kwam er een zwarte lijkwagen de straat in gereden, en met trillende handen opende ik de deur en liep samen met Yenthe naar de auto toe, in de bosjes zag ik een camera man maar ik besteedde er geen aandacht aan. Samen met de begrafenisondernemers en met Yenthe tilde we de kist op naar binnen. Ondertussen stonden zo ongeveer alle buren buiten en durfde de camera man gewoon met zijn camera over straat te lopen en filmde alles wat er gebeurde. Ik schudde mijn hoofd en liep naar de man toe en verzocht hem vriendelijk om weg te gaan. Ik liep naar binnen en trof Yenthe aan bij het lichaam van Sarah samen staarde we in de kist maar ik kon het niet aanzien boos liep ik de kamer uit en gooide de voordeur achter me dicht ik startte de auto en reed met een noodgang weg richting mijn ouders, ik had ze het nog niet eens verteld dat Sarah gestorven was.
Ik belde aan en de deur werd opengezwaaid door mijn moeder `Greg wat is er aan de hand? waarom nam je je telefoon niet op en was je nergens bereikbaar hoe gaat het met Sarah` zij ze in één adem ik negeerde de vragen en liep langs haar heen naar binnen en plofte op de bank. `Greg?` en ik zag mijn moeder met een wit gezicht in de deur opening staan. `Hoe gaat het met Sarah?` mijn zusjes en vader keken mij ook gespannen aan. Ik opende mijn mond maar sloot die gelijk weer ik kon de woorden niet over mijn lippen krijgen. Dus keek ik iedereen verdrietig aan `Nee Greg zeg dat het niet waar is` riep mijn moeder geschrokken `Nee mam het is waar` mompelde ik, mijn moeder kwam op me afgelopen en trok mij tegen haar aan. `Gregje nee toch` tranen stroomde weer over mijn wangen `Ja wel mam i-i-k ben weer alleen` bracht ik er stotterend uit. Ze reageerde niet en streelde me liefkozend over mijn rug.