09

Gregory.

Thuis aangekomen voelt het heel anders aan leeg en kil. Ze heeft gelukkig bijna heel de periode thuis kunnen doorbrengen en in totaal maar 2 weken in het ziekenhuis gelegen maar nu ik weet dat ze nooit meer levend in dit huis zal zijn word ik overvallen door angst en boosheid. Yenthe loopt achter me aan de kamer in en gaat op de bank zitten. Ik ga voor een fotolijst van mij en Sarah staan we lachen beiden ik pak hem op en de tranen lopen over mijn wangen voorzichtig zet ik het weer terug en kijk dan op mijn horloge. 23:00 uur, ik had zin om me eigen helemaal klem te zuipen `Yent ik ga naar het Ajax feest` zeg ik `Nee greg niet doen` en ze kijkt me smekend aan `Je mag wel mee?` maar ze schud haar hoofd `Ik kan je niet tegen houden je doet maar` zegt ze boos. `Dan niet` mompel ik en wil de deur uit lopen maar vergeet dan iets `Yent` ze kijkt me vragend aan `Goed van je dat je gebroken heb met Marco` een klein glimlachje geeft ze me en gaat voor het raam staan `Doe voorzichtig Gregory` ik knik en loop weg. Eenmaal aangekomen in de club zie ik iedereen los gaan op de dansvloer en kijk ik even twijfelend op mij heen. `Greg` wat doe jij hier en de Coach komt op mij af lopen. `Feestte` mompel ik. `Hoe gaat het met Sarah dan?` Ik bijt op mijn lip en schud mijn hoofd opzoek naar de bar ik bestel een Whisky en gooi die in één keer achter over. Maar de Coach is me gevolgd `Vertel` en hij kijkt me doordringend aan `Nee man het is party time` ik bestel een biertje en loop naar de rest toe. Maar ze vallen gelijk stil als ze mij zien `Gaat het beter met Sarah?` en Jan kijkt me opgelucht aan. `Nee het gaat niet beter` antwoord ik `O maar waarom ben je hier dan?` `Omdat wij kampioen zijn?` zeg ik geïrriteerd. Waarom doet iedereen zo moeilijk `Gregory kom op vertel` ik schudde mijn hoofd en realiseerde me toen als ik het nu vertel dan gaan ze allemaal over een uurtje naar huis dat is ook lullig. `Ik ga weer later` en zo snel als dat ik er was gekomen verliet ik de club weer. Ik smeed de deur achter me dicht toen ik thuis kwam en ik zag Yenthe in elkaar gedoken op de grond zitten starend naar foto albums. Verbaasd keek ze op `Je bent er weer?`

Yenthe

Het deed zo veel pijn, mijn lieve zusje is gewoon gestorven en ik blijf alleen over. Onze ouders leven nog wel maar zitten veel in het buitenland voor zaken en verder had ik geen familie mijn ouders waren enig kind en nu ben ik dat dus ook. Gregory had gezegd dat hij naar het feest zou gaan maar was binnen een halfuur al weer terug, ik had geen zin om me met hem te bemoeien mijn eigen verdriet was al zo groot hoe kon ik hem dan nog troostte niet dat ik het niet wilde maar ik kon het niet. Bladerend door een fotoalbum van Sarah waar vooral veel foto's van haar en Gregory in zitten denk ik terug aan de tijden dat we gelukkig waren. `Yent ik ga naar bed` zegt Gregory opeens met een schorre stem. Ik kijk hem aan en zijn ogen zijn rood van het huilen zijn gezicht staat strak en hij staart mij levenloos aan. `Welterusten Greg` hij twijfelt even maar komt dan op mij aflopen en slaat zijn armen om mij heen. Ik voel hoe zijn schouders schokken en hoe mijn nek nat word. Mijn tranen vloeien ondertussen ook rijkelijk en ik laat natte plekken achter op zijn shirt. `Probeer een beetje tot rust te komen` fluister ik zacht als ik hem los laat hij knikt langzaam en verdwijnt dan de trap op naar boven. `Saar wat heb je ons aangedaan` zeg ik tegen haar foto. En ik laat me zelf achterover zakken in de bank.