08

Gregory

Sarah praat al een tijdje met Yenthe en ik loop terug over de gang waar Marco nog steeds zit ondertussen heeft hij een milkshake in zijn handen en propt hij een saussijzenbroodje naar binnen. `Heb je die zelf gehaald of heb je een bediende gebeld?` vroeg ik sarcastisch aan hem toen ik langs hem liep. Zo dom als dat hij hij was keek hij me aan `Wat bedoel je?` `Niks` mompel ik en loop verder. Ik kijk even naar binnen en ik zie Sarah huilen en Yenthe die zat er ook helemaal door heen. Arm kind en dan heb je een vriend die je niet eens steunt in je verdriet. Als ze mij ziet staan staat ze op en zegt nog wat tegen Sarah kust haar hoofd en loopt dan weg. Ik open de deur en ze kijkt me verdrietig aan `Is marco er nog?` mompelt ze dan zacht `Ja` ze knikt en loopt naar hem toe ze gaat naast hem zitten nog steeds huilend maar hij kijkt niet op of om de doelpunten van de wedstrijd zijn nog steeds belangrijker ook al heeft hij die ondertussen vast al wel honderd keer gezien. Hoofdschudden loop ik de kamer in. `He Saartje` en ik pak haar koude hand vast `Het gaat niet meer he schatje` en ik streel haar over haar kale hoofd. `Het spijt me zo Gregory ik kan niet meer ik kan niet meer vechten` en ze kijkt me verdrietig aan. Ik knik en leun met mijn hoofd tegen de hare aan. `Ik hou van je Saar` `Ik ook van jou Lieve Gregory` ik druk mijn lippen zachtjes op de hare en maak er een korte tongzoen van. Want zelfs zoenen is al teveel. `Greg kan je me beloven dat je Yent beschermt voor Marco ze moet zelf weten of ze bij hem blijft maar als hij nog gekker gaat doen dan dat die lul nu al doet probeer haar dan alsjeblieft te overtuigen dat ze er mee moet stoppen` ik knik `Dat beloof ik hoor Saar ik zal voor je zusje zorgen` ze glimlacht `Zal ik vragen of marco even wil binnen komen dan kan ik hem even uitschelden?` en ze wiebelt even met haar wenkbrauw. `Nee spaar je energie voor de mensen die van je houden` `Was maar een grapje Greg` ik glimlach en kus haar nog een keer zachtjes. `Greg roep yenthe` zegt ze opeens hees terwijl haar ogen beginnen te draaien ik druk eerst op de rode bel en schreeuw dan over de gang `Yenthe kom` en ren weer terug. Ik pak haar hand vast en Yenthe pakt haar andere hand je zag nu per seconde haar situatie verslechteren. `Saartje nee` fluisterde ik zachtjes terwijl de tranen over mijn wangen stroomde. Ze opende haar ogen keek naar Yenthe en mij en zij `Het spijt me lieverds echt ik hou van jullie, en ga verder met je leven maar vergeet mij niet` toen ze dat zij sloot ze haar ogen en ging haar borst nog maar een paar keer per minuut op en neer, ik wis dat dit het einde was en ik probeerde haar warm te maken met mijn handen en kuste haar lippen maar kreeg geen reactie meer. Yenthe huilde geruisloos en ik staarde maar naar Sarah tot dat er een kille harde piep uit de monitor kwam. `Nee Sarah nee` en ik pakte met mijn handen haar hoofd vast waar de warmte langzaam uit ging. Yenthe viel op haar knieen op de grond en huilde zachtjes. De artsen condoleerde ons en maakte haar los van alle aperaten legde een laken over haar gezicht en reden toen weg. Even stond ik aan de grond genageld maar rende er toen achter aan ik zag hoe ze langs Marco reden en dat hij even opkeek en weer verder ging met zijn spelletje, Yenthe die ondertussen achter mij verschenen was rende naar hem toe `Klootzak` schreeuwde ze en sloeg hem met haar vuist in zijn gezicht hij keek haar verbaasd aan `Relaxt baby` mompelde hij terwijl hij over zijn gezicht wreef. `Relaxt? Relaxt` schreeuwde ze `En ze gaf hem nog ene klap in zijn gezicht mijn zusje is gestorven en ik moet relaxt doen Ego` ze wilde nog een keer uithalen maar hij hield haar tegen en sloeg haar tegen de grond aan. Ik pakte hem nu beet en duwde hem tegen de muur `Volgens mij was ik nog niet klaar met jou` siste ik en gaf hem nog een klap in zijn gezicht het bloed spoot uit zin wenkbrauw maar het interesseerde me niks, `O en deze krijg je omdat je Yenthe sloeg` en ik gaf hem een stomp in zijn maag. Hielp Yenthe overeind en samen liepen we naar de parkeerplaats. Tranen vulde weer mijn ogen toen ik instapte en een vest van Sarah zag liggen ik pakte het op en klemde het tegen mij aan. Yenthe zij niks en huilde zachtjes. `Hoe kan dit nauw waar zijn` mompel ik zachtjes en kijk haar vragend aan.