07

Yenthe

`Greg gaat het` hij knippert even met zijn ogen en probeert dan weer op te staan hij wankelt op zijn benen en kijkt me even beschaamd aan. `Ik voel me niet zo lekker` mompelt hij en voordat ik kan reageren rent hij naar de wc, ik loop achter hem aan de deur staat open en Gregory zit er op zijn knieën er voor ik ga naast hem zitten en streel hem zachtjes over zijn rug. `Sorry` mompelt hij zachtjes ik schud mijn hoofd help hem omhoog en kijk hem aan `het komt wel goed` hij schud zijn hoofd `Nee dat komt het niet` ik zucht en loop samen met hem weer richting de kamer waar Sarah ligt we gaan allebei aan een kant van het bed staan en kijken een tijdje in stilte naar Sarah, ze kan niet meer en dat is te zien aan haar lichaam. `Sarah je kan ons niet achterlaten wie heb ik nog als vriendin als jij er niet meer bent en ik zou jou bruiloft gaan plannen weet je nog, we zouden samen een trouwjurk kopen en ik zou jou getuigen zijn en ook al is Greg er niet aan toe gekomen jou te vragen..` mijn adem stokt en Gregory kijkt me aan `Moet ik weg gaan?` ik schud mijn hoofd `Nee blijf alsjeblieft` hij knikt en zegt `Praat maar verder joh` ik wil verder praten als Sarah plotseling haar ogen open doet en mij verdrietig aan kijkt. `Ja ik trouwen met mijn droomman en jou als getuigen aan mijn zij hebben is een droom die nooit uitgaat komen` en voor het eerst tijdens haar ziekte zie ik een traan over haar wangen lopen. Ik kijk naar Gregory en die ziet er uit alsof hij elk moment kan instorten ook Sarah kijkt hem aan `Kus me greg` mompelt ze zachtjes zijn handen trillen en pakken haar gezicht liefkozend vast hij leunt met zijn hoofd tegen de hare, de tranen stromen ondertussen over mijn wangen als ik dit zie. Greg kust haar lippen liefdevol en je kan aan alles zien dat hij onwijs veel van haar houd. `Ik hou van jullie` mompelt Sarah en ze kijkt ons allebei aan. `Ik ook van jou zusje` en ik kus haar wangen. Sarah kijkt Gregory aan `Greg kan je ons even alleen laten?` hij knikt kust Sarah nog een keer en drukt dan ook een kus op mijn wang. `Yent als ik er niet mee ben alsjeblieft blijf sterk, kom voor je zelf op meisje ook als Marco dingen van je vraagt je hoeft niet alles toe doen voor hem. En als je wil wil je dan nog regelmatig bij Gregory langsgaan en hem helpen om zijn leven op de rit te houden?` ik knik en de tranen stromen over mijn wangen `Niet huilen Yent alles wat gebeurt heeft een reden en zo zal mijn ziekte ook een reden hebben` zij ze rustig.