02.

Gregory

-Flashback-

`Sarah, we hebben je onderzocht..` begon de dokter terwijl wij zenuwachtig in zijn kamer zaten. `Je hebt kanker` mijn ogen werden groot en ik keek geschrokken naar Sarah die geen enkele emotie toonde. `w-weet u zeker dat u het juiste dossier voor u heeft?` vroeg ik. `Sorry ja ik weet het zeker` antwoordde de dokter. `E-h wat voor kanker?` vroeg Sarah beduusd. `Je hebt Longkanker en het is uitgezaaid naar je botten ook hebben we wat ontdekt bij je lymfvaten` het drong nog steeds niet echt tot mij door waardoor ik aardig rustig bleef. `Kunt u het bestralen?` en we keken allebei de dokter hoopvol aan. `Wij kunnen jou alleen bestralen zodat je leven een paar maanden langer zal zijn we kunnen de kwaal niet wegnemen.` verbijsterd keek ik hem aan. `Dus ik ga sterven?` zij Sarah in alle rust. De man knikte `Ja` `Hoelang geeft u mij nog?` `6 maanden als je je laat bestralen` `En anders?` `2 maanden` een steek ging door mijn hart heen. Dus over een paar maanden heb ik geen vriendin meer, het begon langzaam tot mij door te dringen en ik trok Sarah tegen mij aan. `Ik geloof het niet hoor Saar` mompelde ik. De dokter liet ons alleen en Sarah keek me nog steeds rustig aan. `Saar hoe kan je zo rustig zijn?` vroeg ik gestrest. Ze haalde haar schouders op `Ik weet het niet Gregie ik besef het nog niet` en ze streelde langzaam met haar handen over mijn rug. Het was gek ik hoor haar te troostte maar ze troostte mij terwijl zij degene is die gaat sterven. Maar het kan mag en zal niet gebeuren want al ben ik dan niet getrouwd het zal voelen alsof ik een weduwnaar zal zijn.

Reactie?