20

Ik loop heel langzaam naar beneden. De heerlijke geur van lasagne dreigt me te versnellen, maar ik houd me in. Het liefst ga ik helemaal niet gaan eten. Dan bestel ik wel pizza ofzo. Maar dan ga ik hem niet delen met Jacob! Hij is nog steeds kwaad op mij, en daarom ben ik ook kwaad op hem. Kan ik eraan doen dat ik op Raph ben! Maar is dat eigenlijk wel zo..? Ik schud verwoed mijn hoofd. Kom op Lindsey! Niet zulke stomme dingen zeggen. Ik houd van Raph! Toch? Ja! Ik haal diep adem en stap naar beneden. Ik loop met trage passen de keuken in, en zie dat Jacob niet aan tafel zit. Gelukkig. Toch trek ik een wenkbrauw op bij het zien van zijn lege plaats. Sylvie kijkt me aan en ziet mijn vragende blik. "Jacob blijft eten bij een paar vrienden." zegt ze snel. Vader knikt en voegt er dan nog vlug iets aan toe. "Hij blijft daar ook slapen. Enneh... die Annabella, die hier was, is dat een nieuwe vriendin van je?" "Het is Annabel." mompel ik. Ik trek een tweede wenkbrauw op en kijk vragend naar de twee gezichten van mijn ouders. Nou ja, mijn ouder en mijn stiefouder. Is het erg dat Annabel een vriendin is? "Nou, Lindsey, je moeder en ik-" "STIEFmoeder," onderbreek ik hem, en ik leg de nadruk op de klank 'stief'. Ik kijk geschrokken naar Sylvie, want het was niet de bedoeling haar te kwetsen! Maar ik zie dat ik dat juist deed. Ze kijkt teleurgesteld en pruilt zelfs lichtjes. "Sorry," zeg ik zachtjes tegen haar. Ze kijkt me even aan en tovert een waterig glimlachje tevoorschijn. "Het geeft niet," zegt ze, maar ik kan zien dat het er wel om doet. Oops. Mijn vader kijkt even naar Sylvie, die knikt als toestemming om verder te gaan. "Nou," herhaalt mijn vader, "Ik..wij, wij willen eens een..eneuh..avond voor onszelf, je weet wel, hier thuis. Zonder jullie." Ik heb het gevoel dat ik moet kotsen. Bah, gaat hij hier.. met haar.. Ieuw! Niet dat ik dat zo vies vindt, maar gewoon hen twee samen?? Ik weet het niet, dat kan ik me niet voorstellen. En dat wil ik waarschijnlijk ook niet. Mijn vader wil verder gaan, maar Sylvie is hem voor. "Zou jij vrijdagavond bij Annabel kunnen slapen?" Ik haal mijn schouders op en knik. "Misschien," Sylvie haalt opgelucht adem. Dan ga ik zitten, schep mijn bord vol, en begin met eten.

Zouden jullie ook even mijn nieuwe story willen lezen?
Hier is de link: http://www.quizlet.nl/stories/52517/rosaline-de-la-french/
(het is met de familie Salvatore.