13: KantineHulpie

"Dus, wat deed je daar?" vraag ik aan James. We lopen samen door de gangen, op weg naar de kantine. "Zorgen dat we geen wiskunde les hebben," antwoord hij grinnikend. Ik knik. "Aha, juist ja. En wat moeten we nu? In de kantine?" Hij kijkt me aan en glimlacht. "De tafels dekken," zegt hij handenwringend, "Maar daarna kunnen we nog wel even naar buiten. Ik weet een paar mooie plekjes. Goed?" Ik bijt op mijn onderlip. Dit voelde een beetje verkeerd. Ik kijk op en staar in James ogen. "Euhm.. ja. goed." mompel ik. Misschien was het gewoon vriendschappelijk bedoelt? Hij was echt niet verliefd op mij, dacht ik. Waarschijnlijk niet. "Hé schone slaapster, wat sta je daar te dromen? Moeten we geen tafeltjes dekken?" Ik glimlach waterig en loop met hem mee. De kantine was al even cool als de rest van de school: rode muren, houten tafels, posters en een grote sapjes-, snacks- en snoepbar. Er stonden in de kasten allemaal menukaarten en er was een grote witte deur waar 'KEUKEN: NIET BETREDEN' opstond. Ik kijk naar James, die me stralend aankijkt. "Het is hier mooi hé? De coolste school van het land," zegt hij. Ik knik en loop naar een van de kasten. Er liggen mooie witte tafellakens in, lichtblauwe borden en rode glaasjes. Ik pak ze op en loop naar één van de tafels. Al snel komt James bij me staan en pakt de borden van me over, die hij op het witte kleed zet. Ik loop weg en haal de zilveren messen en vorken die ik naast de borden leg. Ondertussen is James al bezig met de andere tafels te dekken. Ik leg er de borden, de messen en vorken, hij het tafelkleed, de bekers en de soepkommen. Vlug grits ik lepels uit de kast en leg ze ernaast. "Zo. Klaar." zegt James triomfantelijk. Ik knik en zie dat we maar een kwartier bezig zijn geweest. "Kom, vlug naar buiten." zegt hij, en ik volg hem naar de keuken. "Euhm...James? We gingen toch naar buiten?" vraag ik een beetje verbaasd. Hij knikt. "Jaja, maar voor zo'n mooi meisje als jij wil ik eerst iets lekkers meepakken. Een mini-dinee zou je kunnen zeggen." glimlacht hij. Ik bloos en kijk vlug van hem weg. Na een tijdje komt hij uit de keuken. Hij wenkt dat ik hem moet volgen, en dat doe ik ook. Buiten loopt hij het bos in naar een afgelegen plek.