Soms doet het gat dat je achterleit in mijn hart zo'n pijn!
Het snijdt door de diepste delen van mij
En vult mijn mond met woorden
het huilen zie je van buiten niet meer maar ik huil nog steeds vanbinnen.



Zo nu en dan doen de herinneringen pijn
de herrinneringen met de ideeen die we samen hadden gemaakt maar nooit hebben gedaan

Maar de tijd gaat door en mijn ik word ouder, ik hou van de degenen die ik ken
Ze zijn genoeg om de pijn te verlichten


Je weet me ziek te maken
maar ik ben gewoon je genezen

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen