10.

Matthew zat op de stoel. Mitchel en ik bogen naar Matthew toe. "Cheese." Zei ik. Matthew en Mitchel deden wat ik zei en zeiden droog: "Cheese." Ik schoot in de lach en maakte de foto. Snel keek ik wat het resultaat was. Ik begon te lachen. "Check mn paardenbek". De jongens keken op mijn mobiel waar ik met mijn mond wagendwijt open te zien was en schoten ook in de lach. "Kom, we moeten er nog een maken." Vond Mitchel. "Okay." Opnieuw bogen we weer naar Matthew toe. Ik zette mijn big-smile op en drukte op het knopje. De foto werd gemaakt. Snel keken we naar het resultaat. "Matthew heeft z'n ogen zicht." Zei Mitchel. "Sorry." Antwoordde
Matthew. "Maakt niet uit joh, het is juist grappig als we mislukte foto's hebben en ik heb toch genoeg geheugen op mn mobiel dus we kunnen nog wel even door gaan." En wat ik als laatste zei kwam uit...
"Zo, nu moeten we wel genoeg foto's hebben." Dacht ik hardop en ik legde mijn mobiel op het bureau. "Kunnen we ze hier ergens uit draaien?" Vroeg Matthew aan Mitchel. "Uitprinten?" Vroeg Mitchel. Matthew knikte. "Ja, ieder jaar krijg je wat geld op je computeraccount en met dat geld kan je het hele jaar printen. Dus je moet wel een beetje zuinig doen, want op is op." Legde Mitchel uit. "Dat hadden wij ook op de middelbare school." Vertelde ik. Matthew keek ons aan met een vragende blik. "Straks moeten we naar een 'toespraak', dat werd net omgeroepen, en dan gaat zo'n dude allerlei dingen vertellen. Onder anderen dit en nog meer dingen. Dat gaat heel lang duren." Mitchel bereidde ons al vast voor. "Zo, weer iets om naar uit te kijken." Zei ik met een sarcastische bedoeling.
"We moeten het nu echt afmaken, anders moeten we al weer naar die 'leuke' toespraak en dan hebben we Matthew nog niet af." Zei ik en ik pakte de stijltang vast. "Nog een half uur en dan moeten we naar beneden." Zei Mitchel die op de klok keek die boven de deur hing. Ik pakte een pluk haar vast en begon met stijlen. Nog een pluk en nog een pluk, totdat ik de ene helft van Matthew's hoofd had gedaan. "Moet je zien wat een verschil." Zei ik verwonderd tegen Mitchel. "Inderdaad zeg!" Antwoordde hij. "Nu maken jullie me nieuwschierig." Zei Matthew die zichzelf onmogelijk kon bekijken, omdat er nergens een spiegel was. Ik lachte terwijl ik met mijn hand door zijn haar streelde en het goed in model deed. "Zo, nu mag jij." Ik gaf de stijltang aan Mitchel. "Okidoki." Hij nam hem aan en wilde gaan stijlen. "Kijk uit dat je.." Het was al te laat. Matthew gilde. "...Het hoofd van Matthew niet verbrandt." Maakte ik mijn zin af. Mitchel schoot in de lach. Waarschijnlijk door de gil van Matthew. "Gaat het wel?" Vroeg ik aan Matthew die met zijn hand over zijn hoofd wreef. "Ja?!" Hij keek naar Mitchel die al gestopt was met lachen. "Je moet eerst een plukje vastpakken en dat stijlen. Niet meteen tegen het hoofd aan en kijken wat je tegenkomt." Legde ik uit. "Oke, ik doe m'n best." Zei hij en we gingen weer verder.
We waren klaar en hadden als laatste de puntjes op de 'i' gezet. "Wil je even omdraaiden? Dan kunnen we het resultaat zien." Vroeg ik. Matthew draaide zich om en keek me aan. Ik haalde de bril van zijn neus af.
"Oh My Bigfoot!" Riep ik. "How is!" Zelfs Mitchel stond er versteldt van. Ik pakte mijn mobiel en zocht een foto op die we net gemaakt hadden. Ik vergeleek de 'oude' Matthew met de 'nieuwe'. De oude Matthew met bril en onverzorgdt krullig haar en de nieuwe Matthew die voor me stond; zonder bril, met verzorgt donkerbruin stijl haar dat een beetje bewerkt was met gel van Mitchel.
"Matthew," Zei ik "je bent super hot". "Alleen zie ik niks zonder bril." Zei Matthew. Mitchel en ik moesten lachen, maar Matthew vatte niet wat er zo grappig was.