School Is A Big And Weird Place

De bel ging net toen Sakura en Kaori met hun Shugo Chara’s aankwamen op school.
‘De bel, ik moet maar eens opschieten. Ik spreek je later wel. Doei!’ en weg is Sakura.
‘Oke, spreek je later.’ schreeuwt Kaori haar achterna, alleen Sakura was al te ver weg.
‘Dit is dus Seiyo Academy, ik vraag me af wat voor school het is. Even kijken, ik moet naar het kantoor van het schoolhoofd.’
‘Dus… waar gaan we heen?” vraagt Kira.
‘Nu je het zegt, ik heb eigenlijk geen idee.’
‘Die kant op!” zegt Kinu vastbesloten.
‘Kaori, ik denk niet dat we haar kunnen vertrouwen. Je weet hoe het vanochtend ging toen we naar de bushalte moesten.’
‘Ja ik weet het. We liepen meerdere keren door dezelfde straten. Gelukkig heeft Gramps ons vroeg weggestuurd. Anders waren we nooit op tijd bij de bushalte.’
‘Kinu! Wacht nou even op ons!’
‘Waarom wachten jullie beide nou niet op mij!’ Terwijl iedereen al in hun lokalen zit, lopen Kaori, Kira en Kinu nog steeds te zoeken naar het kantoor van het schoolhoofd.
‘Kantoor, kantoor waar ben je toch kantoor?’ Kinu is druk bezig met het kantoor te vinden terwijl Kaori en Kira maar achter haar aan lopen omdat ze denken dat ze iets stom gaat doen.
‘Kira, wat is de score?’
‘We hebbend dat bord al zeven keer gezien. Misschien moet Kinu stoppen met de weg wijzen en zelf op zoek gaan.’
‘Kantoortje, kantoortje ik ben op zoek naar het kantoortje. Het komt me hier een beetje bekent voor. Kaori ik denk dat we hier al zijn geweest. Huh? Ze zijn weg. Ze zijn weg?! Kaori waar ben je? Kaori, Kaori waar ben je toch Kaori.’
‘Zelfs zonder Kinu kunnen we het niet vinden.’ zucht Kaori.
‘Kinu is vast verdwaald, met haar richtingsgevoel komt ze niet ver.’
‘Zeg dat nou niet, nu begin ik me zorgen om haar te maken. Wil jij misschien gaan kijken of je haar kan vinden?’
‘Waarom zou ik een kluns zoals zij nou gaan zoeken?’
‘Voor hoeveel doe je het?’
‘Ik wil vijf chocokoekjes, niet minder.’
‘Best, zolang je maar echt gaat zoeken.’

‘Misschien moet je een verdieping hoger gaan zoeken.’ wordt er opeens gezegd. Aan het eind van de gang staat een jongen. Hij lijkt niet veel ouder dan Kaori en is bijna aan kop groter.
‘Ik zou maar opschieten, straks is ze al weer weg.’
‘Huh? Wie moet jij dan weer voorstellen?!’
‘Kaori, kijk! Hij heeft ook een Shugo Chara! En waarom lijkt die op een kat?’
‘Moet jij zo nodig zeggen, Kinu lijkt ook op een kat.’
‘Kan jij nou nooit eens je mond een keer dichthouden? Je trekt je irritante mond altijd op de stomste momenten open!’
‘Het kantoor van het schoolhoofd is twee verdiepingen lager.’ en de jongen was weer weg.
‘Wie was dat nou dan weer?! Zo maar even zeggen waar ik naar toe moet, hmpf. Alsof ik naar hem ga luisteren.’
‘Zelfs jij bent nog koppiger dan ik… Maar misschien moet je toch naar hem luisteren. Ik ga wel op zoek naar Kinu. Als ik haar gevonden heb komen we naar jou toe.’
‘Sta je opeens aan zijn kant of zo? Het is al goed, zucht, ik zie jullie zo meteen wel verschijnen.’
‘Tot zo, en ik krijg nog steeds die koekjes.’ en ze ging er vandoor.
‘Hé, wacht nou even!’ schreeuwde Kaori haar nog achterna. Maar het had geen zin, Kira was al weg en ze zou anders toch niet reageren. Kaori ging maar eens verder zoeken naar het kantoor.
‘Misschien moet ik toch naar hem luisteren en beneden gaan zoeken. Alleen… ik wil hem geen gelijk geven. Maar waarom doe ik daar toch moeilijk over, ik ken hem geeneens.’ Met veel tegenzin gaat Kaori toch naar beneden toe.
‘Het is eigenlijk heel dicht bij de ingang… dat we dit gemist hebben. Dat maakt nu niet meer uit. Ik ga naar binnen. Uhm, pardon. Mijn naam is Kaori Ando. Huh? Niemand is er…’

Kinu, die in de tussentijd ongezien naar buiten kon, is nog steeds Kaori aan het zoeken.
‘KAORI! Waar ben je? Achter deze boom? Of achter deze struik? Nee, daar ook al niet. Kaori waar ben je nou?’
‘Waar is Kinu nou dan weer? Als ik haar niet vind, dan krijg ik geen koekjes. Huh?’ Kira kijkt door het raam en ziet Kinu die achter een rots aan het zoeken is. ‘Dat even terzijde, hoe komt het dat ik haar niet heb gezien. Ik zou haar toch moeten kunnen zien als ze naar beneden ging. Het kan ook zijn dat die gast van net had gelogen… Hoe kon ik toch zo stom zijn! En ik moet een duivelse kant voorstellen, dat ik hem geloofde, dat kan toch niet. Maar nu even over Kinu, is ze nou echt zo dom om achter een rots te gaan zoeken?’ Kira zucht en gaat naar de plek waar Kinu is.
‘Wat een leuk kantoor eigenlijk.’ zegt Kaori tegen zichzelf.
‘Dank je, ik heb er veel tijd in gestoken.’ zegt plotseling een stem. Kaori kijkt om en ziet een niet al te oude man in de deuropening.
‘Jij bent vast de nieuwe leerling, Kaori Ando. Ik ben het schoolhoofd. Je bent toch niet lang aan het wachten?’
‘Nee hoor.’
‘Sorry dat ik wat laat ben. Ik had nog wat andere zaken die ik moest regelen. Welkom op Seiyo Academy. Ik hoop dat je het hier leuk gaat vinden. Als je mij wilt volgen, dan breng ik naar je lokaal waar de rest van je klas zit.’ Voordat Kaori ook maar iets kon zeggen, liep het schoolhoofd al weer de gang op. Kaori ging er maar snel achteraan want anders was ze weer de weg kwijt.
‘Kinu daar ben je. Waar was je nou de hele tijd? Ik heb me rotgezocht.’
‘Kira! Wat ben ik blij om je te zien. Ik was zo alleen, ik kon jou en Kaori niet vinden. Maar heb jij je echt rotgezocht naar mij? Ik wist wel dat je geen koud hart had.’
‘Nou eigenlijk niet. Ik had je wel redelijk snel gevonden. Maar dat maakt nu niet uit. Als we niet snel naar Kaori gaan krijg ik geen koekjes meer. Kom , deze kant op.’
‘Weet jij dan waar Kaori is?’
‘Nee ik zeg zomaar dat we deze kant op moeten. Nou goed?! Tuurlijk weet ik waar ze is. Ze is in het kantoor van het schoolhoofd en nu meekomen jij.’
‘Jippie, ik kan weer naar Kaori toe! Hé, wacht op mij! Niet zo snel!’
‘Hier is het lokaal.’ en het schoolhoofd wijst naar de deur. ‘Ik moet weer weg, als je vragen hebt kom dan gewoon naar mij kantoor.’ Het schoolhoofd loopt weer terug naar de trap en verdwijnt al snel uit het zicht.
‘Wacht eens even… ik herken deze gang.’ Kaori kijkt even om zich heen en ja hoor, daar heb je het bord weer.
‘Moest ik nou echt naar het kantoor om uiteindelijk bij dit lokaal te komen, terwijl ik hier meerdere langs ben gelopen. Ach ja, ik ben er tenminste.’ Kaori haalt nog even diep adem en duwt de klink omlaag en stapt de klas binnen.