2.2

'Justin?' zachtjes schudde ik hem heen en weer. Hij bleef maar liggen. Zuchtend stapte ik uit bed en kleede me om. 'Goedemorgen.' zei Pattie toen ze me aantrof in de keuken. 'Is Justin nog niet wakker?' vroeg ze. 'Nee, ik heb hem al een paar keer geprobeerd wakker te schudden maar hij blijft slapen. Maja dan komt ie niet kijken naar mijn wedstrijd.' verzuchte ik. 'Wat voor wedstrijd?' 'Hockey. Justin wou komen kijken maar hij slaapt dus nog.' zei ik een beetje teleurgesteld. 'Dan kom ik toch even kijken?' 'Dat zou echt leuk zijn. Maar ik moet eerst nog langs mijn huis. Zou je daar even langs kunnen rijden?' vroeg ik. 'Tuurlijk.' glimlachte ze. 'Eigenlijk moeten we nu gaan.' mompelde ik. 'Momentje ik pak even de auto sleutels.' Nog geen paar tel later stond ik op om te vertrekken.

Me moeder en Pattie stonden hysterisch vanaf de kant te gillen. We stonden voor en er was nu pauze. 'Omg.' mompelde een meisje uit mijn team. 'Wat?' vroeg iedereen in een keer. 'Justin Bieber loopt daar? Of ik zie spoken.' Meteen begonnen er een paar van ons team te gillen toen ze hem zagen. Ik draaide me om en zag naast Pattie en mijn moeder plaats nemen. Een glimlach verscheen er op me lippen. 'Mag ik eventjes weg?' vroeg ik. 'Heel even.' bevestigde mijn begeleider. Ik liep naar tribune en legde mijn handen op zijn ogen. 'Hi beautiful.' grijnsde hij. 'aaa' hoorde ik naast me. 'JADE HIERKOMEN.' gilde een paar meiden uit mijn team. Ik gaf hem een snelle kus en liep daarna het veld weer op. 'Waarom zoen jij Justin Bieber?' vroeg Christien. 'Vraag het hem zelf?' 'Zal ik doen.' zei ze lachend. Wat een raar kind was dat zeg.