49

Een hartaanval was een dreuzelding en Lucy had niet gedacht dat ze er ooit een zou krijgen, maar dit kwam toch wel aardig in de buurt. Haar adem stokte en ze kon alleen nog maar bang naar de persoon voor haar kijken.
‘Kom op zeg, ben jij nou een Griffoendor’ Zei ze vermand tegen zichzelf.
Het hielp een beetje.
De andere drie kwamen nu ook aanlopen.
‘Leerlingen’? Flapte Helga Huffelpuf er verbaasd uit.
Nu voelde ze zich toch wel een beetje beledigd, ze was helemaal geen leerling.
‘Nee’ Zei Septimus klam.
Hoe kon hij dat zo rustig zeggen, ze zou er alles voor geven om haar stem niet te laten trillen en hij bleef gewoon rustig!
‘Pardon, hoe durf je zo’n toon tegen mij aan te slaan’ Bulderde Zwadderich.
Holly kromp ineen en Septimus glimlachte beleefd ‘Ik had het ook niet tegen u, ik gaf antwoord op de vraag van mevrouw Huffelpuf’.
Er kwam nog net geen stoom uit Zwadderichs oren en Goderick Griffoendor liet een daverende lach horen. De lach vervulde haar met warmte en ze voelde zich al wat minder alleen. Septimus keek zijn voorouder uitdagend aan, die wees met zijn toverstok naar Septimus borst.
‘Expelliarmus’ Zei Lucy ineens heel kalm.
De toverstok belande met een keurig boogje in haar hand, en als Zwadderich kon ontploffen had hij dat vast gedaan.
‘Geef-Mijn-Toverstok’ Grauwde hij en hij liep een beetje paars aan.
Lucy keek even naar Septimus die knikte en gooide hem toen zijn toverstok aan, hij gromde en leek haar te willen vervloeken. Hij kwam tot inkeer maar dat was alleen maar omdat zijn “vrienden” met getrokken toverstok achter hem stonden.
‘We kunnen niet toestaan dat jij de leerlingen vervloekt, Zalazar’ Zei Rowena Ravenklauw waardig.
Nou zeiden ze het alweer. Leerling. Ze was geen leerling in Merlijns naam!
‘We zijn geen leerlingen’ Zei Holly, haar stem was iets hoger dan normaal en ze slaagde erin de angstige blik uit haar ogen te verbannen.
‘En wat zijn jullie dan wel, lieve kind’ Zei Helga zangerig.
‘Wij zijn de Hogwarts brigade’ Zei Tom trots.
Zalazar Zwadderich lachte een spottende, onaangename lach ‘Haha de Hogwarts brigade, denk je nou echt dat jullie ook maar iets kunnen doen om Hogwarts te helpen, jochie’.
Septimus’ houding veranderde niet ‘Dat denk ik zeker’.
Voor het eerst voelde Lucy respect voor haar beste vriend, dat hij zomaar tegen zijn over-over-over-over (enz.) vader in durfde te gaan.
‘Onnozel, onwetend kind’ Snauwde Zwadderich ‘Je hebt geen idee van wat Hogwarts nou werkelijk is, voor jou is het maar een stom schooltje waar je les krijgt. Maar voor mij is het meer: een ideaal, een speciale school voor volbloeden die later allemaal in mijn leer komen. En zo zullen wij de dreuzels aan ons onderwerpen’.
Ze verwachtte elk moment een donderslag of een bulderende slechteriken lach. Hij leek redelijk gestoord toen hij een kreet slaakte en een soort van vreugde dansje maakte.
‘Aha, we wisten wel dat dat jouw plan was. Vertrek Zwadderich’ Donderde haar voorvader.
Zwadderich verstijfd meteen zodat het leek alsof er een petrificus totalus over hem was uitgevoerd. Hij leek het net zo raar te vinden als iedereen dat hij dat plan net hardop had gezegd.
Hij keek Goderick ongelovig aan ‘Je kunt niet zonder me’ Blufte hij.
Er verscheen een klein glimlachje op het beeldschone gezicht van Rowena Ravenklauw ‘Ik denk Zwadderich’ Haar glimlach werd beschuldigend ‘dat het zelfs stukken beter gaat zonder jou’.
En toen kwam de langverwachte donderslag. Lucy had pas in de gaten dat het geen donderslag was toen Tom haar op de grond duwde en een spreuk net over haar hoofd ging.
Oeps, ze waren precies op het verkeerde moment aangekomen.

oh ja:[url] http://www.quizlet.nl/stories/49377/sos-harry-potter-the-next-generation/[/url] dit schrijf ik samen met Mylintis en jullie zouden ons heel blij maken met reacties, abo's en kudo's(flower)