2.1

'We spreken nog wel keer af.' zei Usher tegen me. Ik knikte en gaf hem nog een knuffel. Samen met Justin en Pattie liepen we naar de auto. 'Hoe was het eigenlijk met je fan's?' vroeg ik al lachend. 'Doe dat asjeblieft niet weer.' smeekte hij gelijk. 'Waarom niet?' vroeg ik. Ik wist het antwoord al. 'Omdat ik ook een keer tijd wil doornemen zonder hun. Ik wil ook een privé leven hebben.' Ik knikte en sloeg mijn armen om hem heen. 'Het is al goed schatje.' zei ik. Ik dacht aan die reclame.

Zuchtend stapte ik de auto uit. 'Justin, slaap ik bij jou in bed?' vroeg ik terwijl ik naar het enorme bed keek. 'Als je het niet erg vind?' Ik schudde gelijk mijn hoofd. 'Dan slaap je bij mij.' grijnsde hij. 'Jus?' mompelde ik vragend. 'Wat is er?' 'Waarom huilde je toenstraks?' ik keek hem doordringend aan. Hij ging zitten en keek voor zich uit. 'Het is niet veel hoor, maar ik mis me vrijheid gewoon. Beroemd zijn is leuk maar soms. Met me vader zou ik meer contact willen. En ik heb al een aantal tegenslagen gehad de afgelopen jaren.' 'Eh je hebt mij nog.' glimlachte ik voorzichtig. 'Zullen we naar je vader gaan morgen? Na mijn hockeywedstrijd.' vroeg ik. 'Zou je dat willen?' Ik knikte. 'Zou je me vriendin weer willen zijn?' vroeg hij in eens. 'Ja.' fluisterde ik. Ik liep op hem af en sloeg me armen over zijn schouders heen. 'Lovely.' fluisterde ik nog een keer. Zijn greep verstrakte.