J.B. Story! --- 011
Jessica's POV:
Ik zit op de bank met Jennifer in mijn armen, dan hoor ik dat ik een smsje krijg, ik open het smsje.
Hé Jessica
Het spijt me,
hoe ik gisteren deed,
wil je misschien afspreken vandaag
xx Justin
wat moet ik nou doen, moet ik met hem afspreken, hij wilt gewoon zijn dochter leren kennen, ik had gisteren gewoon de waarheid moeten vertellen, ik ben heel gemeen geweest, ik ben nog steeds verliefd op hem, maar wat hij me aan heeft gedaan is ook niet bepaald prettig, hij wist natuurlijk niet dat ik zwanger was, dat wist ik ook niet, ik moet hem gewoon een kans geven om Jennifer te leren kennen.
Hé Justin
Het geeft niet,
ik deed ook niet echt aardig,
ja lijkt me leuk,
zie je in het park om 2 uur,
Gr. Jessica.
Het is 2 uur ik pak de buggy en loop naar buiten, als ik bij het park aan kom zie ik Justin op een bankje zitten, met allemaal kinderen om hem heen, ik loop er naar toe, als hij me ziet staat hij meteen op en komt hij mijn kant op, de kinderen zitten ons allemaal aan te staren, ik ben blij dat je wilde afspreken ik ben niet zo aardig tegen je geweest zei Justin, ik ook niet tegen jou, ik vond het gewoon niet leuk dat je weg ging en dat ik toen zwanger bleek te zijn, het is gewoon moeilijk voor me, om je nu nog te vertrouwen zei ik terug, hoe heet mijn dochter eigenlijk vroeg Justin toen, ze heet Jennifer pak haar maar, Justin maakt het riempje van de buggy los en tilde Jennifer op, ze begon meteen te huilen, maar Justin had haar al snel rustig, zullen we gaan zitten vroeg Justin me, we ging op een kleed zitten die Justin al had neer gelegd, het spijt me dat ik je achter liet zei Justin na een lange stilte, daar kon jij niks aan doen, dat is zo als je beroemd bent zei ik begrijpend terug, was de zwangerschap moeilijk vroeg Justin nieuwsgierig, ja wel een beetje, had gelukkig veel steun van mijn moeder en van mijn vrienden, maar het was fijn geweest als je er bij was zei ik lachend.
Justin's POV:
Mag ik je nog iets vragen vroeg ik aan Jessica, ja natuurlijk, wie is die Dennis vroeg ik toen, ik zag dat ze schrok van mijn vraag en aan het nadenken was wat ze moest zeggen, vertel me gewoon de waarheid zei ik erachteraan, ik heb een relatie met hem zei ze toen zachtjes, ik keek naar Jennifer die met mijn t-shirt aan het spelen is, vindt je hem leuk vroeg ik nieuwsgierig, gaat wel zei ze terug, ik gaf Jennifer aan Jessica en stond op, ik moet gaan zei ik en wilde weglopen, wacht zei ze nog, ik draaide me om en keek Jessica aan, wat is er vroeg ik, je vindt het niet leuk dat ik met Dennis heb vroeg ze toen aan me, ik hoopte gewoon dat je me nog een kans wilde geven zei ik en keek naar de grond, ze stond op en ging voor me staan, Justin ik geef je ook nog een kans, ik wilde eerst niet dat je bij Jennifer in de buurt zou komen, maar omdat ik je een kans geef doe ik dat toch zei ze, je wilde Jennifer uit mijn buurt houden zei ik iets te boos, het spijt me Justin het was niet slim om dat te denken en dat weet ik nu ook zei ze huilend, ik ben blij dat je gedachten veranderd hebt zei ik en gaf Jessica een knuffel, ik gaf Jennifer een kusje op haar hoofdje en wilde toen weggaan, maar ik werd tegen gehouden, je bent toch niet boos vroeg ze me, nee ik ben juist super blij maar er mist 1 ding zei ik tegen der, en dat is vroeg ze, wij samen zei ik, ze keek naar de grond en zei niks terug, ik ga zei ik en liep weg.
Ik zit op de bank met Jennifer in mijn armen, dan hoor ik dat ik een smsje krijg, ik open het smsje.
Hé Jessica
Het spijt me,
hoe ik gisteren deed,
wil je misschien afspreken vandaag
xx Justin
wat moet ik nou doen, moet ik met hem afspreken, hij wilt gewoon zijn dochter leren kennen, ik had gisteren gewoon de waarheid moeten vertellen, ik ben heel gemeen geweest, ik ben nog steeds verliefd op hem, maar wat hij me aan heeft gedaan is ook niet bepaald prettig, hij wist natuurlijk niet dat ik zwanger was, dat wist ik ook niet, ik moet hem gewoon een kans geven om Jennifer te leren kennen.
Hé Justin
Het geeft niet,
ik deed ook niet echt aardig,
ja lijkt me leuk,
zie je in het park om 2 uur,
Gr. Jessica.
Het is 2 uur ik pak de buggy en loop naar buiten, als ik bij het park aan kom zie ik Justin op een bankje zitten, met allemaal kinderen om hem heen, ik loop er naar toe, als hij me ziet staat hij meteen op en komt hij mijn kant op, de kinderen zitten ons allemaal aan te staren, ik ben blij dat je wilde afspreken ik ben niet zo aardig tegen je geweest zei Justin, ik ook niet tegen jou, ik vond het gewoon niet leuk dat je weg ging en dat ik toen zwanger bleek te zijn, het is gewoon moeilijk voor me, om je nu nog te vertrouwen zei ik terug, hoe heet mijn dochter eigenlijk vroeg Justin toen, ze heet Jennifer pak haar maar, Justin maakt het riempje van de buggy los en tilde Jennifer op, ze begon meteen te huilen, maar Justin had haar al snel rustig, zullen we gaan zitten vroeg Justin me, we ging op een kleed zitten die Justin al had neer gelegd, het spijt me dat ik je achter liet zei Justin na een lange stilte, daar kon jij niks aan doen, dat is zo als je beroemd bent zei ik begrijpend terug, was de zwangerschap moeilijk vroeg Justin nieuwsgierig, ja wel een beetje, had gelukkig veel steun van mijn moeder en van mijn vrienden, maar het was fijn geweest als je er bij was zei ik lachend.
Justin's POV:
Mag ik je nog iets vragen vroeg ik aan Jessica, ja natuurlijk, wie is die Dennis vroeg ik toen, ik zag dat ze schrok van mijn vraag en aan het nadenken was wat ze moest zeggen, vertel me gewoon de waarheid zei ik erachteraan, ik heb een relatie met hem zei ze toen zachtjes, ik keek naar Jennifer die met mijn t-shirt aan het spelen is, vindt je hem leuk vroeg ik nieuwsgierig, gaat wel zei ze terug, ik gaf Jennifer aan Jessica en stond op, ik moet gaan zei ik en wilde weglopen, wacht zei ze nog, ik draaide me om en keek Jessica aan, wat is er vroeg ik, je vindt het niet leuk dat ik met Dennis heb vroeg ze toen aan me, ik hoopte gewoon dat je me nog een kans wilde geven zei ik en keek naar de grond, ze stond op en ging voor me staan, Justin ik geef je ook nog een kans, ik wilde eerst niet dat je bij Jennifer in de buurt zou komen, maar omdat ik je een kans geef doe ik dat toch zei ze, je wilde Jennifer uit mijn buurt houden zei ik iets te boos, het spijt me Justin het was niet slim om dat te denken en dat weet ik nu ook zei ze huilend, ik ben blij dat je gedachten veranderd hebt zei ik en gaf Jessica een knuffel, ik gaf Jennifer een kusje op haar hoofdje en wilde toen weggaan, maar ik werd tegen gehouden, je bent toch niet boos vroeg ze me, nee ik ben juist super blij maar er mist 1 ding zei ik tegen der, en dat is vroeg ze, wij samen zei ik, ze keek naar de grond en zei niks terug, ik ga zei ik en liep weg.
Er zijn nog geen reacties.