09: Life Sucks!

Langzaam word ik wakker. Ik knipper met mijn ogen, want mijn wimpers plakten aan mijn huid. Ik moet denken wat er gisteren avond was gebeurd. Wat er gíng gebeuren. Ik zucht, wat ik de laatste tijd heel vaak doe. Ik heb helemaal geen zin om wakker te worden, want dan zie ik Jacob. En daar had ik al helemaal geen zin in. Met tegenzin duw ik de dekens van mij af. Ik loop naar de spiegel aan de muur en probeer mijn verwarde bruine haren een beetje goed te krijgen. Dan pas zie ik wat er op mijn bureau ligt: een boeket mooie rode rozen, met een klein briefje eraan. Sorry Lindsey stond er in slordige hanepoten, Dat had ik niet mogen doen. De waarheid is: Ik ben verliefd op je Lins! En ik vind het jammer dat jij niet op mij bent. Ik dacht dat ik je Raph kon laten doen vergeten, maar dat kan ik dus niet. Toch zal ik altijd voor je blijven vechten, wat er ook gebeurt. Jacob.
Misschien moest ik toch eens met hem gaan praten. Ik kon hem niet eeuwig uit de weg blijven gaan. Ik greep een pen en een stuk papier en krabbelde er in mijn slordige geschrift Kan ik met je praten? Op de heuvel, om 1.30 uur? Lindsey. Eigenlijk had ik er veel liever, 'Jacob, dat is niet waar. Ik ben ook verliefd op je!' gezet.