01: Bye-Bye! (Snik!)

"Lindsey!! Kom je eten? Het ontbijt is klaar!" roept mijn vader vrolijk. Ik zucht en duw de dekens van mijn lichaam. Mijn voeten glijden in mijn versleten groene slippers. Langzaam trek ik mijn kamerjas aan. Met wallen onder mijn ogen loop ik de trap af. Ik had vannacht geen oog dicht gedaan: vandaag gingen we verhuizen. Naar Beverly Hills. Ieder ander meisje van mijn leeftijd zou dit geweldig vinden, maar ik niet. Ik moet hier alles achterlaten: mijn vrienden waaronder mijn beste vriendin Jessica, mijn gezellige kamer met zijn ronde balkonnetje, mijn geweldige familie, en nog het ergst van al: Raph. Raph, Raphael, mijn vriendje. Hij had beloofd dat hij me iedere dag zou bellen, maar ik wist al dat het niets ging uitmaken: lange - afstand relaties werken nooit. Gisteren hadden we afscheid van elkaar genomen. Hij had een klein kusje op mijn lippen gedrukt en zwoer dat hij elke dag aan me zou denken. "Ik ga je nooit vergeten Lins," had hij gezegd.

"Heb je alles? Ben je klaar?" vraagt mijn vader. Hij stond ongeduldig heen en weer te wippen. Ik checkte mijn valiezen nog een keer. "Ja pap, alles." mompel ik. "Nou waar wacht je dan nog op? Kom stap in de auto!" Hij bind mijn valiezen vast en stapt dan in. Ik kijk nog een laatste keer achterom naar mijn huis. "Daag," zeg ik, "Ik zal je missen." Een traan rolt over mijn wangen. Achter mij drukt pap ongeduldig op de claxon. "Dag Raph." Fluister ik.