43

Vastberaden beende ze in de richting van de tafel van Zwadderich. Ze was het zat, in de drie dagen dat ze in het verleden was had ze vrienden gemaakt, Harry, Ron, Hermelien, Fred, George en Ginny. Holly was vrienden met Hannah Albedil, Ernst Marsman en Terry Bootsman. Tom kon goed overweg met Robbie Davids, Alfons Gasthuis en Amanda Brokkeling. Septimus bleek echter heel erg goed in vrienden maken en had binnen no-time allemaal kinderen om hem heen zwermen, de enige waar hij het echt mee kon vinden waren Zabini en Malfidus. Hij had met zijn vriendje de hele tijd Tom gepest of anders Harry en had haar en Holly gewoonweg genegeerd. Hij was niet meer de lieve Septimus die hij vroeger was en ergens stak haar dat enorm.
Ze had de hele nacht nagedacht over wat ze precies tegen hem ging zeggen en vanmorgen waren de ideeën pas gekomen -Toen Septimus Tom in het meer duwde- . Ze hadden een tussenuur, omdat Griffoendor en Zwadderich samen Verweer tegen de Zwarte Kunsten hadden en de professor Smalhart ziek was. Ze werd bijna misselijk toen ze Sep hoorde opscheppen over zijn overwinning op Tom. Ineens hield hij op en keek hij naar haar, net als zijn “Vrienden”.
‘Griffoendoor’ begroette hij haar ijzig en dat was zijn grote vergissing.
‘Septimus-’ Zijn gezicht betrok ‘je hebt twee keuzes’ Ging ze verder en Septimus rolde verveeld met zijn ogen.
Dat was misstap nummer twee en ineens voelde ze zich woedend ‘En nu heb je geen keuze meer, ik schop je eruit Zwadderich. Zoek het maar uit’.
Hij haalde zijn schouders op ‘Mij best’.
Haar hand gleed in de richting van haar toverstok en ze had al haar wilskracht nodig om hem niet te vervloeken.
‘Je bent echt een zak Zwadderich’.
Toen draaide ze zich om en liep weg, tot haar voldoening wist Septimus niets te zeggen.
Ze nam plaats naast Harry aan de tafel en samen keken ze naar Hermelien en Ron die samen toverschaak speelden. Ron was overduidelijk aan het winnen, Harry schreeuwde allerlei aanwijzingen naar Hermelien, maar Lucy kon zich daar niet toe breng. Seps ogen leken wel een gat te boren in haar rug en ze wist dat hij nu opstond met zijn vrienden.
Ze draaide zich om en zag dat Draco, Korzel, Kwast, Benno en Septimus aan kwamen gelopen. Harry, Hermelien en Ron hadden dat ook gemerkt want ze keken vijandelijk naar het groepje. Ze hielden halt vlak voor haar en Harry en Septimus grijnsde.
‘Je kunt me niet uit het team schoppen Griffoendor, ik heb jullie gered weet je nog’?
Ja, dat wist ze nog, maar die voldoening besloot ze hem niet te schenken.
‘En je hebt ons expres ontlopen. Wat ga je doen Sep? Ga je weer dezelfde fout maken, of ben je inmiddels verstandiger geworden’.
Ze voelde de tranen prikken, dat was niet eerlijk. Hij zou degene moeten zijn die huilde, niet zij!
Septimus keek alsof ze hem net had uitgemaakt voor dreuzel, ze keek hem nog een keer verdrietig aan en liep toen weg. De grote zaal uit.
Septimus achterlatend, en ze hoopte maar dat hij zich verschrikkelijk rot voelde. Eigen schuld.
Ze had soms echt een grondige hekel aan zichzelf, vooral toen de tranen over haar wangen stroomden.