1.0

Ik had geen zin meer om nog terug te gaan naar de stoelen. Iedereen zou gaan vragen hoe het was. Ik zocht Kenny op maar kon hem niet vinden. Maar er kwam een andere bewaker boos op me aflopen. 'Wat doe jij hier nog dame?' vroeg hij boos en pakte me arm vast. Ik keek hem angstig aan. 'Ik uh.' stotterde ik. Wat moest ik nu zeggen. Ik had niets met Justin. Dus dat kon ik ook niet zeggen. 'Niets dus. Mee komen jij.' gromde hij. 'Auw.' mompelde ik. Net voordat we de hoek omgingen hoorde ik een stem achter ons zeggen. 'Stop doe haar geen pijn.' De bewaker keek achterom. Ik kon niets zien want zijn dikke pens zat er voor. De bewaker liet me langzaam los. Ik wreef pijnlijk over me arm. Ik keek langs hem heen en zag Usher staan. Opgelucht haalde ik adem en liep naar hem toe en gaf hem spontaan een knuffel terwijl ik hem net amper 4 uur ken? Hij knuffelde terug en sprak nog een beetje met de bewaker en nam me toen mee. 'Waarom ging je niet terug naar de zaal?' vroeg hij. Ik haalde me schouders op. 'Ik had niet zoveel zin meer. En de meiden naast me keken me woest aan toen ik opgehaald werd dus laat ik maar niet terug gaan he.' Ik hoorde hem laggen. 'Ik snap het. Maar kom Justin is net klaar. Hij vroeg zich al af waarom je niet in de zaal was.' Ik liep achter hem aan en zag een trotse Pattie en een bezwete Justin staan. 'Justin' riep ik. Hij keek op en glimlachte meteen. Hij liep op me af en gaf me een knuffel. 'Ik ga me omkleden en dan breng ik je naar huis oke?' zei hij. 'Ja ik wacht hier wel.' zei ik. 'Nee jij gaat mee. Je hebt me wel vaker zien omkleden.' zei hij. Ik grinnikte. Toen we nog hadden had ie zich inderdaad wel eens omgekleed in mijn buurt. Maar verder niets gedaan we hadden alleen nog maar gezoent. Ik ging op de bank zitten in de kleedkamer terwijl hij zich omklede.