42

‘Verslaat Harry jeweetwel’?
Lucy draaide zich op haar zij en keek Hermelien verbaasd aan ‘Nee ik weet niet’.
Hermelien giechelde en snapte toen pas dat het serieus bedoeld was.
‘Oh eh jeweetwel is een pseudoniem voor V- Vo’.
‘Ik snap wat je bedoeld’ Zei Lucy haastig, op een of ander manier had ze het gevoel dat Hermelien zijn naam niet graag uitsprak.
‘Ik denk niet dat ik daar een uitspraak over kan doen, knoeien met de tijd is gevaarlijk’ Zei ze met een uitgestreken gezicht.
Hermelien knikte ‘Het jaar duurt nog maar twee weken, dus ik denk niet dat je nog heel veel meekrijgt. Bovendien is de magie van jullie denk ik voor een groot deel anders dan die van ons omdat er veel spreuken aangepast en verbeterd zijn.
‘Er zijn bij ons bezems die sneller gaan dan het geluid, alleen kan niemand die nog verkopen. De meeste heksen en tovenaars zijn bang geworden van hun eigen gave en proberen een bestaan als dreuzel op te bouwen’.
Hermelien keek verdrietig ‘Wat jammer, ik hoop dat het jullie lukt’.
Lucy glimlachte ‘Ik weet het zeker’!
Op dat moment kwamen er twee meisjes binnen die druk aan het kletsen waren over het nieuwe kapsel van ene Simon’.
‘Hoi’ Zei Hermelien mat en Lucy kreeg de indruk dat ze elkaar niet echt mochten.
De meisjes keken haar nieuwsgierig aan en verwachtten blijkbaar uitleg ‘Ik kom uit de toekomst samen met Holly, Tom en Septimus’ Zei Lucy en de meisjes hadden blijkbaar nog nooit zoiets raars gehoord.
‘Gaan jullie in de toekomst altijd om 8 uur naar bed’ Giechelde het meisje dat zich had voorgesteld als Belinda Broom vervolgens lagen Parvati en zij helemaal dubbel.
Hermelien trok haar wenkbrauwen op en haar blik kruiste die van Lucy, ze glimlachten even naar elkaar omdat ze elkaar begrepen en de rest van de avond negeerde ze Belinda en Parvati die in een hoekje met elkaar aan het fluisteren waren.
De geschiedenis van Harry Potter was nog indrukwekkender dan Lucy zich ooit had kunnen bedenken en toch deed het haar niet zo veel. Het was in het verleden en zij had een missie, bovendien was ze zelf ook een soort van uitverkorenen alleen dan zonder gestaar. De enige mensen die konden toveren en ze tegengekomen waren waren de zwadderaars en ze zag ze er niet echt voor aan om hen vol ontzag aan te kijken in plaats van vervloekingen schreeuwen.
Na lang gepraat te hebben voelde Lucy haar oogleden langzaam dicht zakken, voor ze in slaap viel vroeg ze zich nog net af hoe het met de rest zou gaan.