0.9

Kenny begon door de gangen te rennen met mij op zijn rug. Af en toe kwamen er een paar mensen kijken om te kijken waar het hysterische gelach vandaan kwam. Van mij dus. Maar nu had Kenny me neer gezet met een grijns. 'Dankje.' grijnsde ik terug. Hij knikte en liep weer terug want hij had ook zo zijn werk. Ik zat helemaal vooraan en de zaal was net open gegaan. Ik zag allemaal meisjes naar hun stoelen rennen en gillen. Ze moesten eens weten dacht ik. Over een half uur zou het concert beginnen. Ik ging maar op de stoelen zitten want het begon toch nog niet en ik had hier ook niet echt bepaald iemand om mee te praten en alles. Naast me zaten twee kakkers en keken me elke keer heel arogant aan. Maar ik keek net zo arogant terug. -- Eindelijk naar nog 3kwartier gewacht te hebben en zo'n band in het voorprogamme te hebben geluisterd begont het pas echt. Op het moment dat hij het podium opkwam was niet normaaal zo luid gegil was het. Maar al snel raakte ik er aan gewend en begon mee te gillen en dansen. Ik genoot er echt van en ik zag dat Justin vaak mijn kant opkeek. Maar de meiden naast me dachten dat het voor hun was natuurlijk. Ik grinnikte bij de gedachten. Toen begon het nummer van ollg. Ik zag dat Justin oogcontact probeerde te maken dus ik zwaaide naast me hoorde ik die meisjes zeggen dat ik een "bitch." ben. Waarom weet ik niet. Op gegeven moment kwamen er 2 bewakers deze kant op lopen en naast me hoorde ik van beide kant veel geschreeuw komen. Ze kwamen steeds dichterbij lopen en stopten precies voor mijn ogen. Nu wist ik waarom Justin zo grijnste in de kleedkwamer hij was dit gewoon van plan. Ik was ollg. Ze vroegen of ik mee wou komen en ze tilden me over het hek heen. Ik werd naar achteren genomen maar nam nu een andere weg we gingen niet langs de kleedkamer van Justin. De bewakers praatten nog wat en zeiden dat ik gewoon zo relax mogelijk op podium moest gaan zitten en niet naar het boe geroep moest luisteren want er waren altijd wel een paar jaloerzen tussen. Toen ik achter was moest ik meteen het podium op en ik had een glimlach van hier tot tokio. Ik liep het podium op en er stond een kruk voor me klaar. Ik zag Justin grijnzen en ik grijnze de terug. Ik begon mee te zingen met de muziek. Voordat het nummer afgelopen was kwam hij om mij heen dansen en gaf me een bosbloemen. Hij kwam op me aflopen en gaf me een knuffel toen de laatste tonen wegstorven. 'Ik hou van je.' fluisterde hij. 'Ik ook van jou. Maar toch krijg ik je nog wel.' fluisterde ik terug.
Reageer (2)
Verder!
1 decennium geledenhihi, toch nog wel naar Never Say never? hihi, gekkiee.
1 decennium geleden