0.8

Ik zat naast Justin achter in de auto. Maar we zeiden beiden haast niets. Ik ging vandaag even backstages maar daarna ging ik mooi de zaal in om van het concert te genieten. Ik had er zin en zal als een gek mee gaan zingen. Ik had het Justin nog niet verteld maar hij zou het vast wel goed vinden. Ik had mijn moeder gebeld maar omdat het zo laat werd moest ik maar bij Justin blijven slapen en voordat ik naar school ging maar even langs huis te rijden om de boeken op te halen. Ik legte mijn hoofd op Justin's schouder en zuchtte.

We kwamen bij het gebouw aan en ik sprong uit de auto. Justin werd gedekt door Kenny en ik slofte er wat achteraan. Gek genoeg had niemand door dat Justin hier gewoon liep. Aangekomen backstage liepen Justin en ik naar zijn kleedkamer en ik plofte op de bank neer. 'Weetje Jus, ik ga in het publiek staan.' Hij keek me met grote ogen aan. 'Waarom?' 'Omdat ik daar zin in heb.' grijnsde ik. Hij knikte maar keek me met een rare blik maar die verdween snel en hij kreeg een grijns. Ik keek hem achterdochtig aan. 'Wat is er oppeens?' vroeg ik hem dus maar. Hij schudde zijn hoofd en duwde me de deur uit. 'Huh?' vroeg ik verward. 'Je wou toch in het publiek staan? Dan moet je nu gaan als je nog een goed plekje wil.' knipoogde hij. Ik knikte en zag Kenny lopen. 'KENNY STOP.' riep ik. Hij keek me verbaast aan maar kreeg daarna een glimlach op zijn gezicht. 'Wat doe jij híer?' vroeg hij verbaast. 'Jus en ik gaan het opnieuw proberen.' zei ik verlegen. Hij knikte. 'Waar is de zaal? Ik ga in de zaal staan.' Hij grinnikte en draaide zich om en liep voor me uit naar de zaal. Ik pakte mijn kans en trok een klein sprintje en sprong op de enorme rug van Kenny.