0.5

Ik drukte nog een keer op de bel. Ik wou net weglopen toen de deur openging. Daar stond Pattie. Ze keek me aan en herkende me oppeens. 'Jade?' vroeg ze. Ik knikte. 'Hoe gaat het met je? En wat doe je hier?' vroeg ze. 'Kan beter en ik wil met Justin praten.' fluisterde ik. 'Met Justin praten? Waarover?' vroeg ze. 'Ik vind hem nog steeds leuk. Ik hou nog steeds heel veel van hem. En ik heb het hem verteld vanochtend in Starbucks. Maar hij zei niets dus ben ik huilend weggerent. En toen dacht ik misschien was dat wel niet zo'n slimme zet van me geweest. Dus ik wou nu met hem praten. Is hij thuis?' 'Ach meisje toch. Justin vind jou ook nog steeds leuk! Kan je dat dan niet zien. Hij praat nog zovaak over je met mij. Maar ik moet je teleurstellen hij is niet thuis. Ik zal wel zeggen dat je langs bent geweest?' Ik knikte. 'Bedankt Pattie.' ik gaf haar een kus op de wang en omhelsde haar even. 'Het was fijn je weer gesproken te hebben. Kom vaker langs.' knipoogde ze. Ik keek verlegen weg. Ik zwaaide nog keer naar haar en liep toen weg naar de auto. Ik had nu wel heel erg zin in koffie dus ik reed naar Starbucks. Onderweg in de auto ging me mobiel af. Maar ik belde niet onder het rijden dus ik parkeerde even langs de kant van de weg. 'Met Jade.' 'Met Justin.' Hij belde gewoon. 'Je was langs geweest?' vroeg hij. Ik slikte. 'Ja ik was langs geweest om te praten maar je was er niet.' Het zweet brak me uit. Zo zenuwachtig was ik op een of andere manier. 'Ik ben er nu. Ik kom anders wel naar jou toe rijden.' zei hij. 'Uhm ik ben nu in Starbucks kom anders daar maar heen. Ik zal wel ergens achterin gaan zitten.' 'Is goed. Zie je over paar minuten.'