Is it a Dream? [11]

1 maand later.

Melissa's POV:
Ik ben in het ziekenhuis, kom net van school af en meteen door gefietst hierheen, ik heb zijn hand vast en praat wat tegen hem.

Danny's POV:
Ik ben zo blij dat Melis zo vaak langs komt, ik weer dat we ruzie hadden maar dat is nu wel over, ik wil nog steeds mijn ogen open doen maar het lukt nog steeds niet, ik blijf het gewoon proberen.

Melissa's POV:
Wow wacht even, voelde ik nou zijn hand bewegen, ik leg zijn hand op het bed neer en zie inderdaad dat de hand beweegt, ik roep de dokter erbij en die kijkt er even naar, ik geloof dat hij zo wakker gaat worden zegt de dokter en ik wordt helemaal blij, even later gaan de ogen van Danny langzaam open, er wordt door de dokter een buis uit zijn keel gehaald, waar ben ik probeert Danny uit te brengen, je licht in het ziekenhuis zeg ik tegen hem en hij kijkt geschrokken, de dokter zegt dat alles goed is en loopt dan weer weg, hoelang lig ik hier al vraagt Danny dan aan me, je ligt hier al meer dan een maand zeg ik eerlijk, Danny krijgt tranen in zijn ogen.

Danny's POV:
Een maand dat meen je niet, ik kan me helemaal niet herinneren waarom ik hier lig, ik had ruzie met Melis waarover weet ik niet en toen liep ik naar boven en dan ben ik het helemaal kwijt.

Melissa's POV:
Danny is nu een uur wakker en hij heeft nog maar een paar dingen gezegd, dan komen Joris en Coen binnen lopen, hé maatje hoe is ie vroegen ze, wie zijn jullie vroeg Danny toen, ik keek versteld, Dan dit zijn je vrienden van school, welke school waar heb je het over Melis vroeg Danny aan me, dokter riep ik uit en de dokter kwam meteen naar ons toe wat is er vroeg hij aan me, nou Danny kan zijn vrienden niet herinneren en ook zijn school niet vertel ik tegen de dokter, dat betekent dat Danny aan geheugenverlies lijdt zegt de dokter, geheugenverlies vroeg Danny, ja Dan geheugenverlies, maar waarom kan ik me wel een paar dingen herinneren vroeg Danny verbaasd, vertel wat herinner je vroeg de dokter aan Danny, nou ik herinner dat ik ruzie had met Melis voordat ik in het ziekenhuis terecht kwam en ik weet dan Emma verliefd op me is en ik weet op wie ik verliefd ben, ik weet ook nog dat mijn moeder weer zwanger is zei Danny allemaal, ik zal je het vertellen Danny zei de dokter, je lijdt aan geheugenverlies maar je kan je de dingen wel herinneren die pas geleden gebeurd zijn, maar niet de dingen die jaren geleden gebeurd zijn zegt de dokter, okee zegt Danny en de dokter loopt weer weg, kan je die 2 onbekende jongens weg sturen vroeg hij aan me, jongens willen jullie weg gaan vroeg ik aan ze, ze liepen weg en ik ging zitten en pakte zijn hand, ik ben zo blij dat je nog leeft Dan zei ik tegen hem.

Danny's POV:
Ik wil weten wanneer ik naar huis mag zei ik tegen Melis, ik zal het wel even vragen zei ze terug en liep de kamer uit, ik heb echt zo'n kut gevoel in mijn buik, het moet stoppen ik kan niet verliefd zijn op Melis, zij is blijkbaar niet verliefd op mij anders zou ze het wel verteld hebben, Melis komt weer binnen gelopen en vroeg ik haar, als het goed blijft gaan mag je over 3 dagen naar huis zegt Melis me, gelukkig ik wordt nu al gek hier zei ik lachend, ik ook eigenlijk zei ze terug.

3 dagen later.

Danny's POV:
Ik heb mijn kleren al aan en pak nu mijn spullen in en ik ga dan in een rolstoel zitten, Melis brengt me naar de auto waar mijn vader al wacht, Melis brengt de rolstoel weer terug en gaat dan ook in de auto zitten, als we thuis aankomen ga ik op de bank zitten en zet de tv aan dat heb ik zo gemist, Melis komt naast me zitten en kijkt mee.

Melissa's POV:
Ik zit naast Danny, als onze moeder opeens begint te praten tegen ons, Danny zet de tv uit en we luisteren, jongens we moeten jullie iets vertellen zegt moeder dan, wat is er dan vroeg Danny, we moeten op zakenreis zegt vader, zakenreis dus wij blijven hier alleen vroeg ik ze, ja als dat kan als jullie dat niet erg vinden vraagt vader ons, ik en Danny keken elkaar aan en zeiden allebei is goed ga maar het lukt wel hier, ze liepen naar boven en even later kwamen ze met koffers naar beneden, hoelang gaat die zakenreis eigenlijk duren vroeg ik, uhm dat weten we niet precies zegt vader, we bellen wel als we weer naar huis toe komen zegt moeder, ze lopen naar de auto en doen alles erin, als ze klaar zijn zeggen ze ons gedag en gaan dan weg.