36

‘Luus heb je dat opschrijfboekje bij, het is handig om dingen op te schrijven’ Zei Holly nadat ze een tijdje gestaard hadden.
Lucy knikte en haalde het boekje en een pen uit haar zak.

21 Mei 2300
Het boek heeft ons zo’n vierhonderd jaar terug in de tijd gebracht en nu staan we voor Hogwarts. Het is het mooiste dat ik ooit gezien heb, al heb ik wel eens gehoord dat het voor de Tweede Tovenaarsoorlog nog mooier was. De grijze muren zijn indrukwekkend, evenals het intacte Zwerkbalveld. We staan aan de rand van een bos en ik ben benieuwd of dat bos er altijd al geweest is. Het rare is dat er niemand is, het hele schoolterrein is verlaten en zelfs de dieren die volgens de verhalen op het terrein woonden zie ik niet. We gaan nu op onderzoek uit in het kasteel uit, misschien ziet niemand ons. Holly dacht trouwens dat we langs alle hoogtepunten in de geschiedenis van Hogwarts gingen. En zover ik wet was het laatste hoogtepunt: de vernietiging.
Ik durf er bijna niet aan te denken.

Lucy stopte het boekje weer weg.
‘Zullen we kijken’? Stelde Tom voor en iedereen vond dat een goed idee.
Het was stil, misschien had iedereen nog les.
‘Zouden ze nog les hebben’? Verwoorde Sep haar gedachten.
Tom haalde nukkig zijn schouders op, maar Holly schudde langzaam haar hoofd.
‘Dat lijkt me niet, het is immers al laat. Ik gok op vijf uur ’s middags’.
Septimus knikte ‘Maar waarom is er dan niemand buiten, het is lekker weer’?
‘Omdat er niemand is’ Antwoorde Tom en ze keken hem verbaasd aan.
‘Hoe bedoel je’?
‘Nou ik denk dat dit de dag van de vernietiging van Hogwarts is, we weten niet op welke dag die heeft plaatsgevonden. Maar we weten wel dat dat in Mei was en wij zijn op 21 Mei met het boek naar het verleden gereisd. Stel nou dat dat precies vierhonderd jaar was’?
Holly keek schrikogen ‘Dan kan Hogwarts elk moment vernietigd worden’!
‘En dat niet alleen, we kunnen ook vermoord worden’ Zei Tom eenvoudig.
Lucy en Holly snakten naar adem en Septimus rolde met zijn ogen.
‘En wie zegt dat ze ons kunnen zien’.
‘Ik wil het liever niet uittesten’ Zei Lucy die totaal niet op haar gemak was.
‘Kunnen we niet weg ’?
Holly schudde haar hoofd ‘Zo werken betoveringen niet Lucy, we zitten vast op het terrein van Hogwarts omdat we daar het boek aangeraakt hebben. En we zitten vast in het verleden totdat we een aantal uitdagingen overwonnen hebben. En ik denk dat dit er een van is’.
Lucy knikte beverig, maar herstelde zich toen. Ze waren de afstammelingen van de stichters van Hogwarts en ze moesten hun school beschermen. Of dat nou vierhonderd jaar in het verleden is of niet!