0.2

Langzaam verdwenen Amber en Chaz in beeld. Justin was naar de andere bank verplaat en zat nu dus tegen over me. 'Zo.' zuchtte ik. 'Wat is er?' vroeg hij. 'Wat moest je me vertellen?' vroeg ik meteen. Hij keek me geschrokken aan en werd meteen rood. 'Je hoorde het dus?' Ik knikte. 'Ik mis onze liefde.' mompelde hij. Meteen keek ik op in zijn ogen. 'Je mist wat?' 'Niets laat maar.' mompelde hij. Zei hij nou echt dat hij onze liefde mist? 'Het is nu 3 jaar geleden.' zuchtte ik. 'Ja te lang geleden. We hadden niets geen contact meer.' zei hij er achteraan. Zou ik hem nu vertellen dat ik nog zoveel voor hem voel na al die jaren? Dit was misschien wel mijn laatste kans. 'Justin, wacht hier even? Ik ga even naar de wc.' Hij knikte. Meteen haaste ik me naar de wc en belde gelijk Amber op. 'AMBER, blijf nog even weg ik ga het hem vertellen. Ik ga het gewoon doen.' zei ik voordat ze kon antwoorden. 'AAAAAAAAAAAAAA Jade goedzo!' 'Uh ik ga weer.' zei ik en hing op. Ik keek snel in de spiegel en zag dat ik er helemaal niet uitzag. Ik haalde mijn schouders op en liep terug naar de tafel. Ik ging zitten en begon meteen. 'Justin, echt waar ik weet niet wat 3 jaar geleden mijn probleem was maar wat ik wel weet dat ik de grootste fout ben begaan. Ik hou nog steeds van je. Geef om je en het deed me zeer om je samen met Rosalie te zien. Asjeblieft wil je het overnieuw beginnen?' Ik durfde hem niet aan te kijken dus keek naar mijn handen.