28

‘Wingardium Leviosa’!
Tom wees met zijn toverstok naar een steen die begon te zweven. Lucy moest toegeven dat ze onder de indruk was; Tom was een geweldige tovenaar en een goede leerling. Het zou haar niets verbazen dat hij het uitstekend zou doen bij Gedaanteverwisselingen.
‘Wauw’ Zei Holly toen Tom haar verlamd had en de tegenbezwering had uitgesproken.
‘Je bent goed, beter dan ik’.
Tom grinnikte kort en oefende ijverig verder. Vroeger was Engeland heel dichtbevolkt geweest, maar nu woonde iedereen in een paar grote steden en waren de gebieden ertussen uitgestorven. Ze hoefden dus niet bang te zijn dat iemand hen zag. Terwijl Holly Tom de ontwapeningsspreuk uitlegde was Lucy in haar boekje aan het bladeren. Ze las de plannen en strategieën aandachtig door en verbeterde zo af en toe iets. Toen keek ze op de kaart en checkte hun voedsel- en watervoorraad. Het zou genoeg moeten zijn voor minstens drie dagen. Maar als Septimus nog zou komen…
‘Niet aan denken’! Zei een bekende stem in haar hoofd.
‘Hij komt niet en zal ook niet meer komen’!
Lucy wist dat haar vader gelijk had en dat ergerde haar. Hij zou inderdaad niet meer komen, ze moesten het maar met z’n drieën proberen.
‘Hé’.
Tom en Holly keken op.
‘Ja’?
‘Wat zouden jullie ervan vinden als we nu naar Hogwarts gaan, we hebben nog maar weinig tijd en voor je het weet-‘.
Lucy hoefde haar zin niet af te maken, want de anderen snapten precies wat ze bedoelde.
‘We gaan’ Zei Tom beslist en Holly knikte fel.
‘Septimus komt ons maar opzoeken, de voorspelling kan toch ook wel ongedaan worden gemaakt door drie van de afstammelingen’?
Lucy knikte onzeker, Zalazar Zwadderich had die vloek tenslotte uitgesproken, dan zou het raar zijn als zijn afstammeling hem ongedaan moest maken. Maar aan de andere kant had Zwadderich een hekel aan alles en iedereen gehad, ook aan zichzelf. Zijn afstammelingen vond hij waarschijnlijk ook maar stom.
En ineens wist ze het.
‘We moeten een test doen om bij het boek te komen’.
Tom staarde haar verbaasd aan en Holly dacht na.
‘Natuurlijk dat is logisch, de test heeft vast iets te maken met de oprichters’.
Holly was echt slim, maar Tom kreeg die dag alle eer.
‘We reizen naar het verleden en krijgen een geschiedenisbeeld van Hogwarts , en dat beeld eindigt bij het begin’.
‘Ja natuurlijk’ Zei Holly die Tom blijkbaar wel volgde.
‘En dan komen we oog in oog te staan met onze voorouders’!
Lucy keek van de een naar de ander ‘Dat zou best eens kunnen, dat zou eigenlijk heel erg goed kunnen’.
Holly leek lang niet zo blij met de situatie, ‘Straks moeten we vechten’ Zei ze met een benauwd stemmetje.
Een ijsklomp zat vast in Lucy’s maag, Holly had gelijk , ze moesten vechten.
En waarschijnlijk moesten ze het opnemen tegen hun grootsten vijanden: de oprichters.
Ineens dacht ze aan Olivanders woorden, ze zouden het niet alleen tegen hun voorouders op moeten nemen, maar ook tegen elkaar. En zichzelf.
Hoewel het helemaal niet koud was huiverde ze.