26

‘Dat doe ik nooit meer’ Hijgde Tom.
Ze stonden verschuilt in een portieken Holly had een tas vol boodschappen in haar hand.
‘Als je in leven wil blijven zou ik er maar aan wennen’ Zei Holly luchtig,
‘Ja maar, dat was stelen’ Protesteerde Tom.
Lucy haalde haar schouders op ‘Wil jij dan liever verhongeren’?
Tom hield zijn mond dicht.
‘Goed, we kunnen tegen de avond Londen wel uit zijn’ Begon Holly en Lucy maande haar tot stilte.
Ze pakte haar boekje uit haar zak en begon haastig aantekeningen te maken.
‘Als we langs de noordkant gaan dan zijn we over een uur Londen al uit’.
Holly fronste haar voorhoofd ‘Maar we zoeken Septimus toch’?
‘Hij is van richting veranderd, bovendien kunnen we Tom dan eerder Toverles geven’.
Daar had Holly niets van terug, 122-1.
‘Gaaf, waar wachten we dan op’! Zei Tom enthousiast.
‘Tot de vrouw van wie we dit gestolen hebben weggaat’ Zei Holly droog.
Lucy giechelde ‘Dat zou wel slim zijn ja’.
Tom rolde met zijn ogen maar ging wel op de grond zitten. De kinderen wachtten vijf minuten totdat ze zeker wisten dat de kust veilig was en toen liepen ze de portiek uit. Zo onopvallend mogelijk mengden ze zich met de voorbijgangers en liepen naar de oostkant. Ze waren allemaal al gewend aan het lopen en niemand klaagde toen het begon te regenen, al vond Tom het zo te zien maar niets. Lucy liep sneller dan normaal, ze had het tegen niemand gezegd. Maar de tijd begon te tikken en ze hadden nog maar even, bovendien had ze het sterke vermoeden dat ze gevolgd werden door Zwadderaars. Ze bevonden zich dus niet echt in perfecte omstandigheden. Haar vader spookte voortdurend door haar hoofd en zei dat ze op moest schieten. Tik Tak Tik Tak. Nog even en ze zou gestoord worden.
‘Schiet op’ Zuchtte ze toen Tom stil bleef staan om zijn veter te strikken.
Hij keek haar beledigd aan en ze mompelde een excuus. Holly was het echter wel opgevallen dat ze ongeduldig en humeurig was en zodra ze Londen uit waren greep ze haar kans.
‘Hoeveel tijd hebben we nog’?
Lucy beet op haat lip, ze had geweten dat die vraag eraan zat te komen.
‘Nou-‘ Begon ze wat aarzelend en Holly keek haar scherp aan.
‘Ik heb gisteren wat onderzoek gedaan in een van de oude boeken van mijn vader. We hebben nog een maand en ik heb iets belangrijks gevonden.
‘Wat’?
‘Dat, dat als we falen, we niet alleen zelf de dupe zijn’.
‘Wat, waar heb je het over’ Piepte Tom.
‘De vloek slaat op heel de dreuzelwereld en niet alleen wij zullen dood gaan’ Zei Lucy zacht.
Tom en Holly hadden hem tegelijk door ‘Dan gaat de hele dreuzelwereld eraan’ Riepen ze.
Lucy knikte somber ‘Het verklaart wel waarom de Zwadderaars niet willen dat we Hogwarts herbouwen’.
Terwijl ze door de stromende regen liepen waren ze opvallend stil.