23

Haar gezicht vertrok zich tot een grimas en ze stak het krantenartikel uit naar Holly en Tom die ongeduldig wachtten. Tom was sneller klaar dan Holly.
‘Is het waar’? Vroeg hij.
‘Nee’ Zeiden Holly en Lucy tegelijk.
‘Dat mens is gewoon een leugenaar, hoe durft ze-‘ Holly kon bijna niet uit haar woorden komen.
‘Geloof er geen woord van Tom, we werden aangevallen in de jeugdherberg’.
Tom knikte ‘Dat dacht ik al, jullie zouden nooit zo iets doen. Maar nu lopen we nog meer gevaar.’.
Lucy knikte somber, dit artikel kon nog wel eens voor grote problemen zorgen.
‘Ik heb mijn ouders niet vermoord, welk mens doet nou zoiets’ Zei Holly verontwaardigt.
‘We weten dat jij het niet gedaan hebt Hol’ Stelde Lucy haar vriendin gerust.
‘Pulpers is gewoon een leugenaar, maar misschien kunnen we nu beter weggaan’?
Holly knikte triest en ze liepen terug naar de lekke ketel. Lucy zag op haar horloge dat de wisseldrank bijna uitgewerkt was.
‘We moeten opschieten’ Tot haar afschuw merkte ze dat haar stem weer normaal is.
‘Oh nee’ Piepte Holly met haar eigen stem.
‘Rennen’ Besloot Tom.
Half rennend en half struikelend stormden ze de Lekke Ketel binnen.
‘Kan ik iets voor jullie-‘? Verder kwam de waard niet, want hij werd bijna ondersteboven gelopen door Tom, Holly en Lucy.
Ze sprintten naar de deur en stonden net op tijd weer in de drukke winkelstraat (die nu weer druk was omdat het inmiddels alweer ochtend geworden was).
‘Dat’ Hijgde Tom ‘was geweldig’.
Zijn ogen blonken ondeugend toen hij vroeg ‘Wanneer doen we dat nog een keer’.
Lucy grinnikte ‘Zodra we Septimus gevonden hebben, en laten we nu eerst maar even een slaapplek zoeken’ Stelde ze voor.
‘Goed idee’ Holly was knalrood van het rennen en haalde moeizaam adem.
Tom moest lachen ‘Ik kan niet wachten totdat ik ook kan toveren’.
Lucy glimlachte ‘Als je het eenmaal kan wens je dat je het nooit gewild hebt’.
‘Hoezo’? Vroeg Tom verbaast.
‘Omdat geboren worden met magie een van de ergste misdaden is die je kan begaan in deze tijd, maar geen zorgen; zodra we Hogwarts hebben opgebouwd komt dat goed’.
Lucy dacht even aan de verhalen van Hogwarts van haar vader en staarde dromerig in de verte.
‘Gaan we nog’? Kreunde Holly.
Tom kreeg een glimlach op zijn gezicht ‘Ik weet een plek waar we kunnen slapen, kom mee’!