20

‘Dit is krankzinnig’ Zei Tom voor de vierde keer en even was ze bang dat hij vastgelopen was.
‘Ik bedoel, ik kan niet TOVEREN’ Hij legde de nadruk op het laatste woord.
‘Dat kan je wel’ Zei Holly kalm.
‘Maar dan zal je eerst een toverstok moeten hebben’ Ze wierp Lucy een Heb-je-daar-al-aan-gedacht-blik toe.
In haar hoofd schreeuwde Lucy zich alle scheldwoorden die in haar opkwamen toe: Hoe kwamen ze in Harry Potters naam ooit aan een toverstok.
‘Wisseldrank’ Zei Holly opgewekt en Lucy liet de tas die ze in haar handen had vallen, was dat 400-0?
‘En hoe wil je daaraan komen’? Vroeg ze sceptisch, maar Holly grijnsde alleen maar en haalde een flacon uit haar jaszak.
‘Altijd handig’ Knipoogde ze.
401-0.
‘Wow, wacht eens even’ Protesteerde Tom ‘Wat zijn jullie van plan’?
Holly grinnikte ‘We gaan jou inleiden in de wereld van magie, te beginnen met Toverdranken’.
‘Toverdranken’ Zei Tom ongelovig.
Lucy knikte ‘Wisseldrank om precies te zijn, je moet het opdrinken en dan verander je in iemand anders. Aar we hebben eerst een stukje van iemand anders nodig’.
Tom moest bijna overgeven ‘Een stukje van iemand anders’?
‘ja, een nagel of een haar ofzo’ Mompelde Holly afwezig.
Ze negeerde Toms protest en stal een haar van een jas van een willekeurige voorbijganger.
Holly goot ondertussen de wisseldrank over n een tweede flacon en gaf die aan Lucy.
Ook zij stal een haar van iemand en voegde zich weer bij hen.
‘Dit waren dreuzels’ Begon Lucy, meer hoefde ze niet te zeggen want Holly begreep het al.
‘We komen de Wegisweg wel binnen omdat we normaal wel kunnen toveren.
‘En ik dan, moet ik niet zo’n drankje’? Tom klonk alsof hij hoopte dat ze hem vergeten waren.
‘Nee, ze zoeken nu nog alleen naar ons, jij bent hopelijk nog volkomen veilig’.
‘Wie zoeken, de zwadderaars? Ik vind dit een slecht idee’ Piepte Tom.
Holly legde hem uit dat er absoluut niets verkeerd kon gaan, dat de kans één op honderd was dat er Zwadderaars op de Wegisweg zouden zijn, en dat meneer Olivander een van de eerlijkste mensen was die ze kende.
‘Leeft die nog’? Kwam Lucy er verbaasd tussen en Holly knikte ‘Ik heb geen idee hoe hij het doet, maar volgens mij is hij al zevenhonderd’.
Lucy bracht de flacon naar haar mond ‘Op hoop van zegen’ Mompelde ze en slikte het vieze goedje door.
Tom keek angstig toe toen ze begonnen te bubbelen en langer werden. Lucy wilde hem gerust stellen en zeggen dat dit normaal was, maar daar was ze te misselijk voor.
Ze keek naar haar handen die groot en dik waren.
‘Joepie’ Zei ze sarcastisch en ze schrok van haar eigen stem.
‘Dit gaat nog leuk worden’.
Tom was het daar –aan zijn gezicht te zien- allesbehalve mee eens.