Dilemma.

'O nee, wat ben ik toch een muts!', zei Hermelien toen ze samen met Lily in de slaapzaal was. Lily zag eruit alsof ze moeite deed om haar lachen te onderdrukken. 'Ach, het was eigenlijk ook best wel komisch; , zei ze, 'maar zag je het hoofd van Remus niet? Hij stond daar gewoon keihard te blozen, het zou me niks verbazen als hij jou ook leuk vind!'. Lily was erg enthousiast over dit alles, maar Hermelien zat er heel erg mee. Hoe kon ze nou verliefd worden op Remus? Als ze weer terug is, is hij gewoon weer haar ex-professor van 35. Tenminste, als ze uberhaupt ooit nog terug komt in haar eigen tijd. Ze begon te denken aan Harry en Ron, ze miste hun. Wat zouden hun nu denken? Zouden ze haar ook missen? Misschien heb ik de toekomst al te erg verandert, dacht Hermelien. 'Joehoe, Hermelien! Wakker worden', schreeuwde Lily. Hermelien schudde met haar hoofd en keek naar Lily. 'Ik vroeg wanneer je van plan bent Remus onder ogen te komen', zei ze toen met een grijns. 'I-ik kan het niet', stotterde Hermelien. 'Waarom niet?', vroeg Lily en ze keek Hermelien nieuwschierig aan. 'Omdat..' Hermelien wist niet wat ze moest zeggen, de waarheid of nog meer leugens. 'Ik heb hoofdpijn, ik ga maar eens naar bed', zei ze toen maar. 'Nu al? Het is pas half 8', zei Lily verbijsterd en duidelijk teleurgesteld. 'Sorry, ik moet nadenken en dat lukt niet echt', antwoordde Hermelien. Ze trok haar gewaad uit en haar pyama aan terwijl Lily de slaapzaal verliet. Ze ging in haar bed liggen met haar ogen dicht. Ze moest een manier bedenken om terug te komen en Harry helpen Voldemort te verslaan. Maar wat nu ook heel belangrijk is, is dat ze Remus moet vergeten. Ze mag en kan geen gevoelens voor hem krijgen. Deze tijd doet hele bizarre dingen met haar: Medelijden met Sneep, Sirius uitschelden en bitchslappen, verliefd worden op Remus. Kan het nog maffer? Hermelien besloot om de volgende dag eens met Perkamentus te gaan praten en dat zeggen dat ze niet langer hier kan blijven. Misschien dat hij dan een beetje haast ging maken met een manier vinden om haar terug te krijgen naar haar eigen tijd. Dan kan ze tenminste verliefd worden op een jongen van haar eigen leeftijd, toen ze dat dacht moest opeens denken aan Ron en er ging een raar gevoel door haar buik. Ron was de laatste persoon die ze had gezien voor ze verdween. Hij schreeuwde zelfs nog naar haar voordat alles zwart werd, het ging dan wel over de tijdverdrijver. Maar hij had sowieso wel meer tegen haar wil zeggen fantaseerde ze. Maar ondanks alles kon ze Remus toch niet uit haar hoofd zetten, om gek van te worden. Nu kreeg ze echt hoofdpijn van al dat nadenken. Ze besloot maar eens te gaan slapen, ze deed haar ogen dicht en viel al gauw in slaap.