Chapter 12: Trouble

Vrijwel meteen nadat ik naast Harry was gaan staan keek hij pijnlijk. Natuurlijk wist ik waarom en ik wisselde een blik met Sneep. Hij keek.. medelevend. Ik vroeg me af voor wie van ons die blik bedoelt was geweest, voor Harry of voor mij. "Ik snap het echt niet." zei hij. "Het recept is toch niet zo moeilijk.." zei ik terwijl ik voor de zekerheid nog even in het boek keek of ik wel de goede bladzijde voor me had. Hij grinnikte; "Daar had ik het niet over. Het lijkt wel alsof Draco áárdig doet tegen jou!" Ik hoorde de schok in zijn stem. "Ik ben nou eenmaal fantastisch" antwoordde ik nep arrogant. Hij schoot in de lach. Ik beet op m'n lip om niet mee te gaan lachen, maar na een seconde hield ik het niet meer. Ik lachte mee. Ik keek naar Draco, hij fronste. Waarschijnlijk was hij beledigd dat ik nu weer al zoveel lol had met zijn 'aartsvijand'. Ik hoorde een luide zucht vanachter ons komen. "Juffrouw Wierendaal, als u uw lachspier niet onder controle heeft zal ik u uit mijn les moeten verwijderen en 10 punten aftrek voor Griffoendor, omdat ook Potter zijn lachspieren niet onder controle blijkt te hebben." zei Sneep. Ik beet op mijn lip en fluisterde; "Sorry professor.." Hij liep hoofdschuddend naar Ron en Kwast, wiens brouwsel groene dampen creëerde. "Wel raar eigenlijk dat je zo makkelijk wegkomt met wat je hebt gedaan." zei Harry tegen me. Meteen daarna vloog de deur open. Iedereen keek achterom en daar, in de deuropening, zweefde een papieren vliegtuigje. Het vliegtuigje vloog recht op Sneep af en iedereen volgde het nauwlettend. Het vliegtuigje ontvouwde zich voor Sneep en bleef in de lucht zweven tot Sneep het vast pakte. "Interne memo's.." fluisterde Ron. "Die gebruiken ze bij het ministerie.." Sneep las het briefje en keek bezorgd. "Juffrouw Wierendaal, zou u even mee willen komen.." zei hij, maar op dat moment vloog er een uil met een brief naar binnen. De uil landde voor me op de tafel, legde de brief neer en vloog weg. Net als ieder ander wist ik dat het een brulbrief was. De brief opende zichzelf en begon te praten. "Geachte Manitha Wierendaal. Wegens het uitspreken van één van de onvergefelijke vloeken, in uw geval 'crucio', bent u hierbij geschorst van Zweinstein. U zult straftijd moeten uitzitten in Azkaban. Professor Perkamentus verwacht u onmiddellijk in zijn kantoor. Mvg, het ministerie van toverkunst." Meteen kwam er een enorm rumoer in de klas. Angstig keek ik om me heen. Ik ving Draco's blik en ik wist meteen dat zijn vader hiervoor verantwoordelijk was. Stomme dooddoeners. Sneep kuchte even en iedereen werd stil. "De les is hierbij afgelopen. Juffrouw Wierendaal, zou je mij willen volgen." zei hij terwijl hij wegliep. Niemand wist wat ze moesten zeggen en ik voelde me weer verschrikkelijk alleen. Toen we buiten het lokaal waren keek Sneep om zich heen om te zien of er iemand was. Er was niemand te zien, dus begon hij met praten: "Manitha, professor Perkamentus heeft alles geprobeerd wat hij kon, maar Lucius Malfidus is een heel invloedrijke man." Ik had dus gelijk gehad. "Natuurlijk kan hij het ministerie niet vertellen wie je bent, aangezien er dooddoeners zijn geïnfiltreerd. De brief die ik daarnet kreeg was van Perkamentus. In zijn kantoor zijn op dit moment twee schouwers. Zij zouden je moeten brengen naar Azkaban." Ik onderbrak hem nu; "Wacht.. Zouden moeten brengen?" Sneep lachte. "Dacht je nou werkelijk dat professor Perkamentus je zomaar mee zou geven? Als hij je een teken geeft, let goed op, zijn tekens zijn heel onopvallend, verschijnsel je naar dit adres. Daar zal iemand je opwachten." Hij gaf me een briefje waar het adres op stond; Grimboudplein 12, Londen.
Ik knikte en we vertrokken zwijgend naar Perkamentus' kantoor.