Player

'Hey lekkertje', zei Sirius tegen Hermelien die hem verbaast aankeek. 'Pardon?', zei ze. 'Wij zullen eens een koppel moeten gaan vormen, vind je ook niet?' vervolgde Sirius, 'of ben je nu opeens verliefd op Sneep?'. Hermelien liep rood aan en keek de andere kant op. 'Kom op nou, niet zo verlegen Hermpje we zijn allebei knap en aantrekkelijk. We zijn gemaakt voor elkaar', zei Sirius grijnzend. 'Laat me met rust', zei Hermelien nogal geïriteerd. Sirius pakte haar bij haar arm en draaide haar spontaan om. Hermelien keek om haar heen en zag dat veel leerlingen hun nakeken en sommige floten zelfs. Toen keek ze weer naar Sirius en zag dat zijn gezicht steeds dichter bij kwam. 'Vieze player!', gilde ze en sloeg met platte hand in zijn gezicht en ging er toen gauw vandoor. Ze kon hem nog net, 'wat is een player?'*, horen mompelen. Ze holde maar gauw naar de Grote Zaal waar ze al gauw de rode haren van Lily ontdekte. 'Wat me nu toch overkwam!', fluisterde ze en begon het verhaal te vertellen. Toen ze uitgepraat was begon Lily te giechelen. 'Dat doet hij nou altijd bij ieder meisje die hij wel ziet staan. Je moest eens weten hoe vaak hij in zijn gezicht is geslagen en is afgewezen het verbaasd me dat er geen handafdruk in zijn gezicht staat die nooit meer weg gaat. Maar hij heeft ook wel vaak meisjes gehad hoor, maar hij is echt zo'n vieze..', Lily keek alsof ze geen goed woord kon vinden. 'Player?', zei Hermelien toen. 'Wat is een player?', vroeg Lily toen. Hermelien keek haar even raar aan, maar toen bedacht ze dat ze in de 70s was en dat ze daar een andere woordenschat hadden. 'Dat is iemand die meisjes gebruikt en alleen maar wat van ze wil en na 1 keer al dumpt. Soms hebben ze ook meerdere meisjes tegelijk. 'Nou ik zou nooit zo'n jongen willen', zei Lily toen. 'Ik ook niet, daarom vind ik Remus zo schattig. Hij is helemaal niet zo'n soort jongen', floepte Hermelien er toen uit en opeens hoorde ze gelach achter zich en gebonk van boeken die op de grond vielen. De twee meiden keken achterom en zagen James, Sirius die zijn hand voor z'n oog hield, Pippeling en een knalrode Remus die nog steeds niet door had dat z'n boeken op de grond lagen. 'Ik help je wel met die boeken', zei Hermelien en sprong toen omhoog en dook naar de boeken, maar tegelijkertijd bukte Remus ook en stootten ze hun hoofden tegen elkaar aan. Dit leverde alleen maar nog meer gelach op van James en Pippeling. Sirius stond er alleen maar een beetje verbaasd bij en hij trok een pijnlijk gezicht. 'Kom mee', hoorde ze de stem van Lily zeggen en werd toen (alweer) meegesleurd door haar.