9

‘O- Oké’ Stamelde Holly en Lucy wist dat ze haar uiterste best moest doen om niet in paniek te raken.
‘En hoelang hebben we nog’?
Lucy klapte haar klokje open ‘drie maanden, alleen is Tom waarschijnlijk heel ver van ons vandaan’.
‘En Septimus’? Vroeg Holly die een beetje teleurgesteld klonk.
‘Die ontloopt ons maar nu zitten we vlakbij, ik denk dat we vanavond al in Breenord zijn en als het goed is is Septimus daar’.
‘Maar Breenord is gigantisch groot’!
‘Sttt’ Siste Lucy en ze keek om zich heen of iemand dat gehoord had.
‘Relax, niemand let op ons hoor’.
Ze wist dat Holly gelijk had en dat niemand de twee meisjes zou opmerken.
‘Ja, oké je hebt gelijk, maar wees alsjeblieft stil’.
‘Ik denk dat dat meer zou opvallen hoor, niemand is tegenwoordig nog stil’.
2-0 voor Holly.
Lucy grinnikte even ‘Je hebt alweer gelijk’.
Holly grimaste ‘Zoals gewoonlijk, zeg moesten we niet doorlopen?’
‘Hey’ Klonk er ineens naast hun en Holly slaakte een kreet.
Lucy’s ogen werden groot toen ze zag wie er voor hen stond.
‘Daan!’ Was het enige wat ze kon uitbrengen.
‘De enige echte, waarom kom ik jou overal tegen?’
Lucy fronste haar voorhoofd ‘Heb je ons gevolgd?’
‘Natuurlijk niet’ Hij klonk beledigd.
Hij loog, ze wist het zeker.
‘Wat mis ik hier’ Klonk de stem van Holly.
‘Hij heeft me een keer geholpen en hij volgt ons nu’ Legde ze simpel uit.
‘Ik volg jullie helemaal niet, ik heb wel wat beters te doen’.
Lucy wou hem eigenlijk slaan ‘Je bespioneerd ons, in opdracht van de Zwadderaars’.Daan werd rood en ze wist dat ze gelijk had.
‘Wegwezen of ik vervloek je’ Siste Holly dreigend.
‘Dat doe je niet’ Daagde Daan haar uit.
Lucy zag dat Holly’s hand in de richting van haar broekzak bewoog.
‘Dat doet ze wel, maar ik wel. Ze kan non-verbaal spreuken uitvoeren en de vloek van totale verstijving is nou niet bepaald heel erg moeilijk’.
In stilte bad ze dat Holly het spelletje zou meespelen, ze konden allebei nog niet non verbaal vervloeken, maar dat hoefde Daan niet te weten.
‘Ik zat eerder te denken aan Crucio’ Zei Holly liefjes.
Daan werd bleek ‘nie- niet doen, i –ik zal echt niets zeggen beloofd’.
Lucy grijnsde ‘Wegwezen voor we ons bedenken’.
Daan knikte, draaide zich om en rende zo snel mogelijk weg.
‘Je had bij het theater moeten gaan’ Lachte Lucy.
Ze gaven elkaar een high five.
‘Kom op dat gaan we op Septimus jacht’.
Lachend gingen de twee meisjes op weg.

Daan rende zo hard mogelijk weg, hij was echt een bangerd wist hij.
Hij wist ook dat ze hem zouden straffen, hij werd nog banger als hij eraan dacht.
Sukkel Schold hij op zichzelf, ze konden helemaal geen non- verbale spreuken.Daar was hij dan mooi klaar mee, hij was als een lafaard op de vlucht geslagen en hij was zijn slachtoffers uit het zicht verloren.
‘Daan heb je ze te pakken?’ Klonk de stem van Nicholas Holera in zijn hoofd.
Hij piepte ‘Nee ze waren me te slim af’.
Zijn baas maakte een geluid dat veel weg had van een bazende kat.
‘Idioot, ik zal je moeten straffen, je wordt vervangen’.
Daan beet op zijn lip toen hij twee mensen uit het niets zag verschijnen die recht op hem afliepen.
Hij kende ze, het waren Gripbel en Indigho, de gemeenste Zwadderaars die hij kende.
‘Waar zijn ze heen gegaan’? Vroeg Gripbel.
‘Naar Breenord ze zijn Septimus op het spoor’ Zei hij ademloos.
‘Je moet geen getuigen achterlaten sukkel’ Zei een stem die van achter Indigho vandaan kwam.
Daan fronste zijn wenkbrauwen, er kwam een schilderij tevoorschijn met een vrouw erop.
Bellatrix van Detta Stond er op de lijst geschreven.
Gripbel grijnsde ‘Dat is waar’.
Daan voelde dat zijn knieën op het punt stonden om het te begeven.
‘Avada Kedavra’ Zei Gripbel achteloos en de dode jongen viel aan zijn voeten.