Chapter 2.1 A new life

Verschrikt schiet ik overeind als er ineens op de deur gebonkt wordt. "We gaan eten." hoor ik de stem van mijn oom zeggen. "Ik kom eraan." zeg ik snel, hopend dat hij niet binnenkomt. Gelukkig hoor ik zijn voetstappen richting de trap gaan. Ik sta op van het bed en loop naar de spiegel. Ik schrik een beetje van mezelf, ik zie er niet uit! Mijn haar staat alle kanten op en mijn make-up zit tot op mijn wangen. Snel vis ik wat schone kleren, een borstel en make-up uit mijn tas. Binnen 5 minuten heb ik me omgekleed en me wat opgefrist. Snel ga ik naar beneden, ik weet dat mijn oom een hekel heeft aan wachten.
Als ik beneden kom zitten mijn oom en tante al aan de keuken tafel. Ik ga op de plek naast mijn tante zitten. Mijn oom schept op. Bloemkool. Iewl. "De bloemkool komt uit onze moestuin." vertelt mijn tante trots. Great, nu moet ik het wel opeten. Gelukkig is er kaassaus.
Tijdens het eten is het stil aan tafel, tot mijn oom iets zegt. "Vindt je het leuk om straks even bij de paarden te gaan kijken?" vraagt hij. "Hebben jullie nog steeds paarden?" vraag ik verbaasd. Ik dacht dat mijn tante bang was voor paarden. "Helaas wel ja." zegt mijn tante dan. Gedachte bevestigd. "We hebben 4 Fjorden, die trekken de huifkar in de zomer voor de toeristen." legt mijn oom uit. "Toeristen? Hier?" vraag ik, weer verbaasd. Mijn tante lacht. "Het zal je verbazen hoe leuk de toeristen dit dorp vinden." zegt ze. "Ik kan me er niks bij voorstellen." zeg ik nors. Wat is er nou leuk aan een klein dorp? "We hebben trouwens nog iets voor je, het staat ook in de schuur. Komt mooi uit als we straks even naar de paarden gaan." zegt mijn oom, in een poging me op te vrolijken. Helaas lukt het nog aardig ook, want mijn nieuwsgierigheid is gewekt. "Oke, ben benieuwd." zeg ik.