2.

Het was een gebouw met donkere stenen, waarschijnlijk omdat het oud was. Boven de deur hing een bord met 'Boys High School kst.' erop. Ik had geen idee wat 'Kst.' betekende. Misschien iets als Kostschool of zoiets. Het gebouw en alles wat er omheen was zag er allemaal niet echt nieuw uit, maar dat maakte verder niet uit. Omdat er zoveel jongens aanwezig zijn zal het toch niet zo vreselijk zijn? Toch voelde ik me niet echt op mijn plaats al probeerde ik het beste ervan te maken. Het enige lichtpuntje wat ik tot nu toe kon bedenken was dat ik zo mijn bed op kon zoeken en dat als de school zou beginnen dat ik dan mijn wekker niet om kwart over zes hoefde te zetten om vervolgens drie kwartier naar school te hoeven fietsen. Nu kon ik letterlijk mijn bed uitrollen, eten, tanden poetsen en de lessen gaan volgen, want ik had gewoon les op de school waar ik ook op sliep. Best handig eigenlijk...
Opeens merkte ik dat ik al een heel tijdje stond te staren naar het gebouw. Ik pakte mijn bagage, ademde een keer diep in en zuchtte toen. Ik zette het op lopen en sleepte mijn bagage mee het plein op.
Langzaam liep ik door de menigte heen. Ik voelde dat bijna alle ogen op mij gericht waren. ''Is dat nou een meisje?!'' Hoorde ik ergens naast me. ''Nee een aliën.'' Grapte iemand droog terug. Ik keek een keer opzij en zag twee jongens naar me staren. De ene had een buitenboordbeugel. Ik glimlachte en liep toen weer verder met een hart dat ontzettend klopte. Oké, een beetje aandacht is fijn, maar zoveel... Ik voelde me misselijk en had een zenuwachtig gevoel. Ik kwam aan bij een trap bij de ingang en wilde deur opentrekken. ''Wat moet dat?!'' Hoorde ik opeens. Ik bleef verstijfd staan. Hierna draaide ik me om. ''Nieuw zeker?'' Ik zag een man ernstig naar me kijken. Ik knikte maar wat. ''Dat zie ik.'' Hij bekeek me van top tot teen. Ik mompelde wat. ''Je mag nog niet naar binnen. Als de bel gaat mag iedereen naar binnen en dan kan je je melden bij de balie.'' Sloot hij het gesprek af en hij liep weer weg. Ik zag dat de meerderheid van de jongens dit gesprek blijkbaar gevolgd had. Ik zuchtte en liep het trapje af.
''Ik ben Jake en jij bent hot.'' Kwam er een jongen naar me toe. Voordat ik iets terug wilde zeggen werd 'Jake' omvergeduwd door een andere jongen die ook mijn aandacht wilde trekken. Ik schrok me wild. ''Gaat het... Jake?'' Vroeg ik. Opeens kwam er een hele menigte naar me toe. ''Wie ben jij?'',''Waarom kom je naar een jongensschool?'',''Chickie!''. Het werd zwart voor mijn ogen. Opeens viel ik weg.
Ik opende mijn ogen. Ik merkte dat ik op de grond lag en dus flauwgevallen was. De menigte stond nog om me heen. ''Ze is wakker.'' Riep een van de jongens. ''Er komt hulp aan. Schrik niet, alles komt goed.'' Stelde een jongen met een lieve uitstraling me gerust terwijl hij op zijn knieën bij me zat. Ik knipperde. Ik wilde weer gaan staan, maar toen kwam er een man naar me toe. ''Blijf maar liggen.'' Zei hij. ''Weet je nog waar je bent?'' Vroeg de man. Ik probeerde me de tekst op het bord te herinneren. ''Ja, op een Boys High School.'' Antwoordde ik. ''Dat klopt. Welke dag is het vandaag?'' Ging de man verder. ''Vrijdag. Bedankt voor alles, maar het gaat echt wel weer.'' Zei ik en ik stond weer op. De man knikte en draaide zich om naar de jongens. ''Jongens, laat haar even met rust. Ze is hier voor het eerst, dus geef haar wat ruimte.'' Sprak hij ze toe. De meerderheid luisterde en liep weg. Een paar jongens bleven staan. Ik werd nu al gek. Wie weet wat er nog allemaal zou gebeuren. De man gebaarde met zijn hoofd dat de overige jongens ook weg moesten gaan. Nu stond ik alleen met de man. ''Gaat het echt weer?'' Vroeg hij nog voor de zekerheid. ''Ja echt, bedankt.'' Antwoordde ik en mijn glimlach was het teken dat ik niet loog. Hij knikte en vertrok weer.
Ik liep naar een vrijstaand bankje bij een dikke boom. Ik ging op het bankje zitten en was opgelucht dat er niemand naast me kwam zitten.
Mijn eerste keer begon al goed. Nu kende echt iedereen me...